یادمه مینشستم بازیای بایرن مونیخ و کامل میدیدم که علی کریمی بازی کنه و کلی ذوق مرگ میشدم وقتی بین اونهمه اسم خارجی اسم علی کریمی میومد کلی کیف میکردم و انرژی میگرفتم اونموقع بوندس لیگا مخصوصا بازیای بایرن و نشون میداد کریمی برای من یعنی افتخار یعنی لذت یعنی تو بازیای ملی به حرکات یه بازیکن چشم امید داشتن یعنی دریبلای عجیب و غریب و رد شدن از هر خط دفاع یعنی جادوگر یعنی هشت ابدی چقدر سخت بود شنیدن این جمله به نام خالق هستی میخی بر دیوار کوبیدم و کفش ها را آویختم