چیزی در درونم هست که مرا وامیدارد رنجِ خود را با صدایِ بلند فریاد کنم. من دقیقاً دانستهام که چه باید بکنم. چیزی که در درونم هست و هرگز فریبم نمیدهد، اکنون به من میگوید: «باید در مقابلِ تمامِ دنیا بایستی، حتی اگر تنها بمانی. باید چشم در چشمِ دنیا بدوزی، حتی اگر دنیا با چشمانِ خونگرفته به تو بنگرد. ترس به دل راه نده. به آن موجودِ کوچکی که در درونِ قلبَت مأوا دارد اطمینان کن...» [۱۲۲].
کتابِ «نیایش» مهاتما گاندی. ترجمهٔ شهرام نقش تبریزی. نشر نی.
برای ورق زدنِ کتابها؛ «کتابِ تلگرافی» را دنبال کنید.