شعری برای خلیج همیشگی تا ابد فارس

سلام ای روشنای باور من چه قابل دارد ای ایران، سر من؟! خزر را دوست دارم مثل بابا خلیج فارس اما، مادر من! ... غزل می گویم و می جوشم از نو خدا می آورم، می نوشم از نو چروک و کهنه ای، اما، خلیجم اتویت می کشم، می پوشم از نو