کمربند هارا محکم کنید! مثلث "RSA" شما را به پرواز در می آورند! برای یک هوادار بارسلونا شاید هیچ لذتی بالاتر از دیدن ثمره شناسنامه و اعتبار باشگاه نباشد. لاماسیا نماد و شعار فراتر از یک باشگاه بودن و الهام بخش عاشقان و هواداران بارسلونا ، جایی که هر سال استعداد های زیادی را از سراسر دنیا جذب خود میکند... کودکانی که با رویای پوشیدن لباس ستارگان امروز و دیروز باشگاه، سرنوشت فردای خود و باشگاه را رقم خواهند زد. برای تحقق همین هدف است که هواداران باشگاه حاضر می شوند هزینه تجربه اندوزی فرزندان خود را در تیم بپردازند و صبر پیشه کنند و فرزندان محبوب خود را تا آخرین نفس تشویق کنند تا این فرزندان قد کشیده و به مردانی تبدیل شوند که پرچم کاتالونیا را با افتخار بر فراز قله های فوتبال برافراشته کنند... هوادار حاضر است از ستاره های گران قیمت چشم پوشی کند و هزینه عشق کودکی را بپردازد تا در مرحله ای که خون در رگ هایش با قدرت جریان پیدا کرد، هیچ مقدار پولی وی را هوای ترک وطن نکند... و با افتخار لوگوی باشگاه را آرامش بخش دل خود بداند و با عشق این پیراهن را بپوشد... شاید برای بارسلونا که با هافبک های میانی اش شناخته می شود و وقتی حرف از بهترین هافبک ها به میان می آید ناخودآگاه اولین نگاه ها به عقبه بارسلونا می افتد... رسیدن به نقطه ای که همین لیست بلندبالای غرورآفرین حالا به یک پاشنه آشیل تبدیل شده باشد شاید از کسب نکردن افتخار هم برای هواداران تلخ تر باشد. شاید پیدا کردن جانشینانی در حد و اندازه های امثال گواردیولا، ژاوی، اینیستا، بوسکتس و ... ممکن نباشد اما اگر همین الان هم همان نگاه پدرانه و دوراندیشانه را داشته باشیم فانوسی در اقیانوس در حال درخشندگی است... شاید ظهور ژاویستای جدید در بارسلونا غیرممکن باشد! اما شاید زمان آن فرارسیده باشد که بیشتر از این 3 نام یاد کنیم: سرخی روبرتو، سرخی سمپر و کارلس آلنیا در تور پیش فصل باشگاه چیزی که مجددا هواداران را به وجد آورد پدید آمدن مثلث جدیدی بود که نوید یک خط هافبک درخشان در آینده نزدیک رابه ما میداد... سرخی روبرتو پسر محبوب نیوکمپ...بازیگر سکانس پایانی ریمونتادا... برای بازی در تیم سالها با وجود ترافیک در خط میانی خاک نیمکت خورد و حتی در پست های غیرتخصصی بازی کرد... تا الان فرصت درخشش در خط هافبک را پیدا کند... جوکر بارسلونا می تواند حالا با اعتماد به نفس خود نبض بازی را در اختیار بگیرد و تیم را سازماندهی کند او سالها در کنار بزرگان تجربه اندوزی کرده است پای درس ژاوی و اینیستا نشسته است و حالا شایسته احترام و اعتماد بیشتری است! اون نمی تواند ژاوی باشد اما می تواند شاگرد مکتب ژاوی باشد و درس پس بدهد و تیم والورده را به موفقیت های بیشتر برساند... سرخی سمپر...پسرک موطلایی لاماسیا... خسته از خانه به دوشی... سالهاست کوله بر دوش مرتب در سفر بوده است... گرم و سرد چشیده و سختی دیده ... چون آهن حرارت دیده سخت شده و حال برگشته تا این بار بماند و به ساحل آرامش برسد، بماند تا خودی نشان بدهد و رنج سالهای دور از خانه را از خود بدزاید... او نیازمند اعتماد بیشتری است... ما سالهای اولیه بوسکتس را فراموش نمی کنیم... پپ با جسارت مثال زدنی اش جوانک لاغر اندامی را جایگزین غول ساحل عاجی به میدان نبرد فرستاد! و ما متعجب از این جایگزینی و اما پپ امروزی را میدید که ما با سری بلند از او به اسم بهترین هافبک دفاعی زمان یاد میکنیم... و این بهترین شدن حاصل اعتماد به نفس و کسب تجربه است و حالا سمپر آماده است تا با ژن برتر لاماسیایی این تاج بهترین را از بوسکتس تحویل بگیرد... کارلس آلنیا... جواهر لاماسیا... با آن نگاه نافذ و با صلابتش... فقط 19 سال دارد... چقدر مسلط و با اعتماد به نفس عمل میکند... تنها کافی بود بازی دیشب را ببینید تا بفهمید او همچون یک بازیکن 30 ساله پخته عمل میکند... تک ضرب و دقیق! با هر ضربه و با هر حرکت خود نگاهی به قله آرزوهای خود می اندازد و منتظر تاییدی از الگوی خود اینیستاست... او عاشق اینیستاست... اوایل قرن جدید بود که نقاش فوتبال! آندرس جوان با اعتماد مربی هلندی لوییس فن خال توانست تابلوی هنرنمایی خود را شروع کند و تا به الان آثاری را خلق کند که دنیای فوتبال به خود ندیده بود و مکتب جدید اینیستاییسم را برای عاشقان هنر تعریف کند!... و حال چرخ گردون، جواهر دیگری را از لاماسیا به بیرون کشیده تا شاید نقاش فوتبال در این واپسین دوران هنرنمایی خویش با خیالی آسوده و با لبخندی تایید آمیز پسرک داستان ما را روانه میدان کند و خود بساط هنر خود را به روایت تاریخ بسپارد و کفش هایش را بیاویزد... حال بازهم مهر پدری نیاز است و اعتمادبه نفسی که باعث میشود ققنوس ها به پرواز در آیند... کمربندهای خود را محکم ببندید! ماشین پرقدرت بارسلونا هرچه قوی تر در آستانه حرکت است... فراتر از باشگاه!