خواهشا وقتی یه چیزی رو از تاریخ و فرهنگ یک ملت رو از اینترنت و جاهای دیگه میخونید باور نکنید و باور هم کردید دیگه قرار نیست اونو هرجا پخش کنید . در سرزمین آزربایجان از قدیم بعلت جاری شدن نفت و قیر در سطح زمین در بعضی از مناطق ان (باکو) و اتش گیری انها مثلا در زمان وقوع رعد و برق و غیره باعث ایجاد چشمه های نفتی شعله ور در انجا ها میشد همچنین به خاطر باورهای مذهبی ترکان قدیم که اتش را وسیله پاکی و مورد احترام می دانستند ( بر عکس ایرانی ها که اتش را می پرستیدند) اتش جایگاه ویژه ای در آزربایجان داشته است ولی نام این سرزمین هیچ ربطی به کلمه فارسی آذر به معنی اتش ندارد. استاد پرویز یکانی زارع مورخ سرشناس در باره اسم آزربایجان اینچنین می گوید: کلمه اذربایجان در اصل متشکل از " آز+ ار+ بای+ گان یا قان تشکیل شده . " آز یا آس " نام قومی از ترکان قدیم بوده ، همچنین آذ یا آز در لغت ترکی معنی اوغور و نیت خیر می دهد " ار " دارای منشا, ترکی بوده و به معنی انسان, مرد و جوانمرد می باشد " بای " یا " به ی " یا " بیگ, بیک, بک " به معنی غنی, توانگر,ر ئیس,قبیله, خاکم و.... است از طرفی " بایماق " در ترکی قدیم به معنی تکامل و پیشرفت میباشد. " گان " در زبان ترکی با قبول تغییرات اوایی به " قان " ( و در زبان عرب به جان) مبدل شده و دارای معانی زیادی چون : پدر, خاقان و... می باشد, و " قان " در ترکی علامت فاعلی با تاکید و مبالغه است (چالیشقان) و بایقان به معنی تکامل یافته و بسیار پیشرفته. با توجه به مراتب مذکور , " آزربایگان " یا " آزربایقان " یا " آزربایجان " به معنی " پدر توانگر انسان آز یا اسی " به بیان دیگر "پدر توانگر مبارک " و " سرزمین ازیهایی که بسیار پیشرفته هستند " است و ....