دیشب توئیتی دیدم همینجا که باعث شد این مطلب رو بزارم و به بعضی از دوستان گل طرفدار تیم محبوبم پرسپولیس بعضی چیزا رو بگم که شاید قدر وضعیت فعلی رو بدونیم.
توئیت جالبی بود در عین سادگی:به پسرم با افتخار میگم که من دوران پرسپولیس برانکو رو دیدم.
ساده ولی پر از معنا. دقیقا 18 سال هست که دارم فوتبال میبینم و در فوتبال ایران تیمی منسجم تر از پرسپولیس برانکو رو ندیدم. آمار گواه همه چیز هست. اما عده ای هستن که خوشی زیادی زده زیر دلشون و کلا دنبال حاشیه هستن. دنبال خراب کردن تیم!
این بحث ها رو هم از پارسال ایجاد کردن. بحث رضاییان و جبهه گرفتن علیه سرمربی توسط عده ای با اینکه کاملا مشخص بود حق با برانکو بود. کار به جایی رسیده بود که تو همین سایت میدیدم که طرف که ادعای پرسپولیسی بودن میکرد و دعا دعا میکرد که ببازیم تا قدر رضاییان رو بفهمیم. یعنی در این حد دشمن داشتیم و داریم تو خودمون.
امسالم شروع شده با بحث چرا طارمی مسلمان و.. پاس نمیدن به منشا! جالبه اولین بار باز طرفدارای خودمون شروع کردن این بحث سر تا پا غلط رو.
ادعایی که هر هفته رد میشه ولی باز حاشیه اش توسط بعضی ها بزرگ میشه.
بازی دیشب فقط یک مورد بود که به منشا پاس داده نشد که اونم احمد زاده بود که شوتی زد سمت دروازه که یه چیز طبیعی بود که حتی اگر طارمی هم جای منشا بود بازم احمد زاده کار خودشو میکرد اون شوت رو میزد. حال چطور از یک پاس ندادن نتیجه گیری کلی کردن و بچه های تیم رو متهم کردن خودشان میدانند.
برای من یکی اصلا تاکید میکنم اصلا مهم نیست که گلای تیممو کی میزنه مهم فقط اینه که وقتی بازی تموم میشه عدد مقابل پرسپولیس روی اسکوربورد از عدد مقابل حریفش بزرگ تر باشه همین. حالا میخواد گلاش رو حمید رضا طاهرخانی زده باشه یا طارمی یا منشا یا ...
حواستون واسه یکبارم شده جمع بشه که تنها چیزی که میتونه این پرسپولیس رو زمین بزنه دو دستگی طرفداراست. نزارید اینجوری بشه خواهشا. هوای تیم رو داشته باشید و مسائل درون تیمی هم بسپرید به آقای برانکو. فقط همین.
مرسی از قرمزهای واقعی.
