خداحافظی یک اسطوره.. "اوسین بولت" مهم نیس هیچ علاقه‌ای به دو میدانی نداشته باشی، مهم نیس چیز زیادی از تنیس ندونی مهم نیس قوانین بسکتبالو بلد نباشی؛ هیچ کدوم از اینا مهم نیس؛ اما همینکه حتی گهگدار و نصفه‌و نیمه هم خبرای ورزشیو دنبال کنی نمیتونی عاشق اوسین بولت نشی.. نمیتونی فدرر و نادالو کوبی برایانتو لبران جیمزو ... دوس نداشته باشی.. حالا بولتم رفت تا دلتنگیامون بعد خداحافظی مایکل فلپسو کوبی برایانو، میشل شوماخرو ... بیشتر بشه.. هفته پیش وقتی سریع‌ترین مرد تاریخ تمامی جهان را در شوک فرو برد و در مقابل جاستین گاتلین کم آورد همه از تراژدی قرن سخن میگفتند. اینکه این صحنه هیچگاه از یادها نمی رود.. اینکه بولت به تراژدیک‌ترین حالت ممکن از دو ۱۰۰ متر خدافظی کرد.. اما دیروز دو ۴×۱۰۰ امدادی.. از آن هم تلخ تر بود... همه اعضای تیم جامائیکا میخواستند پایانی خوب را برای بولت رقم بزنند.. سه نفر اول عالی دویدند.. چوب به دست بولت رسید و اما اتفاقی بی سابقه؛ بولت در حالی که نفر اول بود روی زمین افتاد.. رفقاش دورش جمع شدند اما نه.. بولت نمیتوانست برخیزد و فشار عصبی ناشی از آخرین مسابقه اش کار خودش را کرده بود.. نشد که بولت آخرین فیگورش را بگیرد... تمامی ۵۶ هزار نفر حاضر در استادیوم لندن مغموم شده بودند.. کودکانی که اشک میریختند.. برای کسی که تمامی رکوردهای دو میدانی را زیر پا خورد کرده بود.. برای کسی که ۹:۵۸ ثانیه اش یادگار ابدی تاریخ خواهد بود.. برای کسی که در تمامی عمرش اول شد و خیلی زود در ۳۱ سالگی رفت.. بکهام برای بولت نوشت؛ برای کسی که لحظه لحظه آمدنو بودنش خاص بود باید رفتنش هم اینچنین خاص میشد.. خیلیا با ممدعلی کلی افسانه‌ای مقایسه کردند که سه مسابقه آخرش را باخت.. اما یادمان نرود بولت در اوج رفت.. در روزی که به راحتی میتوانست قهرمان شود... نمیدانم شاید داستان الکساندر کارولین افسانه ای تکرار شد... الکساندر کارولین برترین کشتی گیر تاریخ بیش از یک دهه تمامی مدال های جهانی کشتی را کسب کرد. در سه المپیک قهرمان شد. اما در آخرین مسابقه اش در فینال باخت و تنها نقره دوران ورزشیش را با تلخی در گردن آویخت. کارولین گفته بود: شکی ندارم که اگر آن مسابقه آخرین مسابقه زندگیم نبود قهرمان میشدم و فکر اینکه خداحافظی میکنم تمام ذهن مرا درگیر کرده بود.. آری تاریخ تکرار شد... پ.ن: بولت رفت تا ورزش یکی دیگه از معجزات تاریخیش رو از دست بده؛ معجزه‌ای که گاهی تو بدترین لحظات زندگیمون بدادمون رسید و با شنیدن رکورداش دلمونو خوش کردیم.. باهاشون به وجد اومدیم گریه کردیم خندیدیم.. چقدر باید خوشحال باشیم که تو دوره ای زندگی کردیم که تونستیم از بودن اسطوره‌هایی مثل اوسین بولتو مایکل فلپسو راجر فدررو نادالو میشاییل شوماخرو لبرون جیمزو کوبی برایانتو لئو مسیو کریستیانو و ... لذت ببریم...