از باخت دیشب خیلی ناراحت شدم. دلم به حال مسی سوخت وقتی تنها بود و هیچکی نبود که کمکش کنه. سوارز هم که انگار فلجه. دلوفئو رو که این همه ازش تعریف کردن، دیشب ندیدم دوتا پاس صحیح بده. البته من بازیش مقابل ایتالیا توی یورو 21- ساله های اروپا رو دیدم فهمیدم همچین مالی نیست. این بارسلونا به این زودی ها ترکیبش درست نمیشه. چون از همون روزی که پویول و ژاوی از تیم رفتن باید دوتا جایگزین جوان و مطمئن براشون میاوردن. نه اینکه فرمایلن و متئو سیگاری رو بیارن. همون روزی که دیدن ژاوی 30سال رو رد کرده، نباید اجازه میدادن که تیاگو آلکانترا بره که جانشین برحق ژاوی بودالان هم به جای اینیستا کسی رو ندارن. رئال هم چندین سال طول کشید تا به این ثبات برسه. طرفدارهاش نزدیک 5 سال زجر کشیدن. سال ها طول کشید تا بیل و کروس و مودریچ و کارواخال و کاسمیرو ... در کنار هم قرار بگیرن و الان هم آسنسیو و ایسکو وازکز و کواچیچ جانشین های لایقی هستن که حداقل تا 5 سال آینده ترکیب رئال رو تضمین میکنن و هر سال نهایتا با یک یا دو خرید خوب میتونن تیم رو در اوج نگه دارن. اون روزها که بارسا به رئال 5 تا و 6 تا میزد خیلی خوشحال بودم با خودم فکر میکردم که الان طرفدارهای رئال چه حسی دارن که دیشب دقیقا همون حس رو تجربه کردم. امیدوارم بازی برگشت اگر نتیجه جبران نشه، حداقل آبرومندانه باشه.