قطعا روزی که نیمار جونیور به بارسلونا پیوست، موجی از سرور و شادی دل هواداران بارسلونا را در نوردید و همه گمان میکردند نیمار همانند لئو مسی جز ستاره‌های سالیان سال این تیم خواهد بود. شاید کمتر کسی فکرش را میکرد که روزی این ستاره برزیلی با میل خودش از تیم جدا شود. مثلث مرگبار MNS به تازگی شکل گرفته بود. نیمار، سوارز، مسی سه ضلع این مثلث بودند و هواداران کاتالان‌ها از داشتن چنین تیمی به خود می‌بالیدند. ولی این مثلث با پیشنهاد وسوسه انگیز میلیاردرهای پاریسی از هم پاشید و سرنوشت بارسلونا تا زمان پیدا شدن جانشینی برای این ستاره برزیلی، در حاله‌ای از ابهام فرو رفت. به گفته مالک باشگاه پاریسی (پی.اس.جی) پیشنهاد پاریسی‌ها به نیمار در پاسخ به پیشنهادات مکرر و وسوسه انگیز بارسا به مارکو وراتی ستاره پاریسن ژرمن بوده. اتفاقی که باعث شد فشار و شایعات بر سر پاریسی‌ها حمله ور شوند و وراتی را تا مرز جدایی پیش بردند. علاوه بر این ادعا، پاریسی ها پس از زلاتان بدنبال مکملی برای کاوانی و همچنین ستاره‌ای تمام کننده، قدرتی، گل زن و خوش تکنیک بودند. آن‌ها نیمار را انتخاب کردند. نیمار به گفته خودش ترجیح میداد در تیمی توپ بزند که در آن همه کاره باشد، سانتر کند، دفاع کند، حمله کند، گل بزند، پاس گل دهد و... اتفاقی که در اولین بازی رسمی وی برای پاریسی‌ها رخ داد. نیمار را همه جا می‌شد دید. ستاره برزیلی روزهای خوش بارسا اکنون برای خود در پاریس آقایی میکرد. پاس گل داد، گل زد، شادی کرد و دل هواداران پاریس را ربود. هواداران بارسلونا نیز طبیعتا از این رخ داد اندوهگین شده و در ورزشگاه شعار "نیمار بمیر" سر دادند تا ثابت کنند که خاسته آنها بازیکنی وفا دار است. آنچه میشود در این میان به ان اشاره نمود گرایش بارسلونا از بازیکن سازی به استراتژی رئالی‌ها، یعنی مصرف گرایی و خرید ستارگان آماده است. شاید یکی از مهمترین دلایل عدم تعصب بازیکنان جدید نسبت به تیم همین مهم باشد. فی‌الواقع نباید فراموش کرد که در باره پرونده جدایی نیمار، بارسلونا فدای ستارگان بیشمارش نیز شد. چراکه مهمترین دلیل نیمار برای جدایی از آبی اناری‌ها، پرستاره بودن این تیم بود و اینکه نیمار تمایل به بازی در تیمی داشت که در آن همه کاره باشد!