دو کلام حرف با هواداری پرسپولیس

آیا درکنار غر زدن و کارشناسی کردن ، هوادار بودن رو هم بلدی ؟! فوتبال رو اینجوری میشناسیم که یه تفریحه واسه پرکردن سرگرمی هایی که نداریم. بازی تیم محبوبت، که گاهی اوقات میتونه هفته ای توام با نشاط و شادابی رو برات به همراه داشته باشه وبرعکس، ناراحتی و افسردگی. با بردش خوشحالی و اگه بازنده باشه سرافکنده و ناراحت . شاید تنها اتفاقی که در طول هفته میتونه باعث بشه هیجانات و استرس های درونی خودتو پای تلویزیون یا تو استادیوم خالی کنی . دوفصل اخیر برای ما طرفداری پرسپولیس یادآور دورانی بود که قدرت بلامنازع ایران بودیم. اونم بعد از مدتها استرس و نگرانی بخاطر شرایط نابسمان تیمی که دوسش داریم. بازیهایی پرنشاط و هیجان انگیز و سراسر هجومی. بازیهایی که گاهی اوقات باعث میشه بیشتر از نتیجه ای که به دست اومده، از عملکرد تیممون به خودمون ببالیم. نمونش بازی با ذوب آهن در جام حذفی . زمانی که اول بازی ده نفره شدیم، اما 120 دقیقه پا پس نکشیدن بازیکنامون و حتی میتونستیم بازی رو ببریم در مقابل تیمی که اون روزا بهترین فوتبال ایران رو بازی می کرد . تو زمین حریف 120 دقیقه از جون مایه گذاشتن و همه ی ما پای تلویزیون لذت بردیم از غیرت بازیکنامون که مردونه بازی کردن . همون تیم رشد کرد و شد بهترین تیم ایران، تیمی که تو زمین رقیب نداره و حتی تو آسیا هم جلوگردن کلفتا کم نمیاره و پاپس نمیکشه. رسیدیم به جایی که انگار در اوج قرار گرفتیم . قهرمانی با تمام دستاوردهای ممکن ، بیشترین امتیاز ، بیشترین گل زده ، کمترین گل خورده ، آقای گل ، بهترین دروازه بان ، بهترین بازیکن ، بیشترین ملی پوش و البته صعود به مرحله ی بعدی لیگ قهرمانان آسیا. این دستاوردها کم نیست و شاید دیگه تکرار نشه تیمی که بتونه چنین قهرمانی کسب کنه و چنین نتایجی رو رقم بزنه. دیگه تقریبا همه داشتیم به این باور می رسیدیم که رقیب نداریم . اما به تازگی رقیب گردن کلفتی واسمون پیدا شد . چیزی که کمر بزرگترین تیم ها رو هم شکونده. ((حاشیه های داخلی)) قبلا هم چنین اتفاقی واسمون افتاده بود. یادتون بیاد ، تیم وینگو بگوویچ، شروع رویایی و نابود کردن رقبا در هفته های اول . تیمی پر ازستاره های بین المللی و داخلی ، از علی دایی و کریم باقری و مهرداد میناوند بگیر تا حامد کاویانپور و جواد کاظمیان و افشین پیروانی و ... . اون فصل حاشیه های داخلی تیم رو نابود کرد،زمانیکه علی پروین و چندتابازیکن تیم رو تحریم کردن و سکوها دودسته شدن، یه سری پشت تیم ، یه سری در مقابل تیم. نابود شدیم، جوری که بدترین رتبه ی پرسپولیس تا اون تاریخ بدست اومد. دقیقا از همون سال به بعد دیگه نتونستیم صلابت سابق رو داشته باشیم. حاشیه ها ویران کننده بود، باختهای عجیب و قریب که تاقبلش سابقه نداشت.یک فصل درگیری زوبل و پروین ، فصل بعدش بحرانهای مدیریتی و اخراج پروین و ... که نیازی به گفتنش نیست . جای تعجب اینجاست، چطور طرفدارانی که تجربه ی چنین اتفاقات تلخی رو دارن ،دوباره دارن به دام میفتن و تیشه به ریشه ی تیم میزنن . تیمی که واقعا دوست داشتنیه با بازیکنا ، مربی و مدیران دوست داشتنی . ما قهرمان ایرانیم ، اما به بازیکنهامون شدیدترین انتقادات وارد میشه. انتقاداتی که حتی به تیمهای سقوط کننده هم نمیشه.یک روز بحث باندبازی طارمی و مسلمان رو مطرح میکنن (زمانی در خصوص علی کریمی هم چنین بحثی رو مطرح کردن و گفتن باند تشکیل داده) ، روز دیگه بحث اختلاف طارمی و منشا رو درست میکنن (چیزی که درخصوص نیکبخت و محسن خلیلی قبلا اجرا کرده بودن) و الان هم دارن تیم رو تحت شدیدترین فشارهای روانی قرار میدن . کسانی که مهمترین ابزار ما برای موفقیت هستن و درراس همه مهدی طارمی اقای گل و بهترین بازیکن دوسال اخیر پرسپولیس و لیگ ایران (مثل کاری که با علی دایی کردن و باوجود آقای گل شدن میگفتن چرا تعویض نمیشه) . دردناکه این موضوع ،تجربه ی این اتفاقات و چنین حاشیه هایی رو داشته باشی اما ازش درس نگیریم . دردناکتر اینه که ایندفه رقبا نیستن که به این حاشیه ها دامن میزنن ، بلکه خودیا دارن این کارو میکنن. واقعا غیرقابل درکه، چرا تیمی که بهترین بوده و هست ، انقدر باید تحت فشارها و انتقادات مغرضانه قرار بگیره؟! اونم قبل از مهمترین بازی سال که یک بازی حیثیتیه. دوست عزیزی که میای به حساب خودت انتقاد می کنی، انتقاد از طارمی با شرایطی که الان بین طرفدارای پرسپولیس باب شده این بازیکن رو نابود میکنه. خودتو بذار جای طارمی ، دوسال آقای گل و بهترین بازیکن لیگ ایران شده باشی، انتظار داری تعریف و تمجید بشنوی، اما فقط انتقاد و طعنه و کنایه میشونی. دردناکه آقای گل شده باشی و بگن هرکی جای تو بود آقای گل میشد. در حالیکه سابقاً بازیکنای اسم و رسم دارتر با هافبکای به مراتب بزرگتر نتونستن کاری که تو انجام دادی رو انجام بدن. خودتو بذار جای محسن مسلمان، دوسال بهترین هافبک تیم باشی، حملات تیم رو طراحی کنی و جزو بهترینای ایران باشی ، انتظار داری قدردانت باشن اما میان میگن باندبازی میکنی و تیم رو میبری تو حاشیه. خودتو بذار جای بیرانوند، بعد از سوشا میای و بهترین دروازه بان ایران میشی و رکورد میشکنی و به کابوس های فصل قبل خاتمه میدی، طبیعیه که ناراحت بشی بهت بگن بی غیرت به جای اینکه از غیرت و مردونگیت حرف بزنن. خودتو بذار جای فرشاد احمدزاده، دوسال واسه تیم جون بکنی و بهترین بازیهاتو به نمایش بذاری، هرجای زمین که مربی گفت بازی کنی و تمام توانتو بذاری، بعد بیان بگن با پارتی فیکس شدی و به درد نمیخوری و درحد تیم نیستی و یه تازه وارد باید جاتو بگیره!!! خودتو بذار جای علیپور ، یک گل که میزنی میبرنت به اوج، اما کافیه چندتا بازی گل نزنی میشی لرد به تمام معنا، تمام تلاشتو انجام میدی واسه تیم اما فقط وقتی گل بزنی دوستت دارن، شما باشی ناراحت نمیشی؟ خودتو بذار جای صادق محرمی، جای رضاییان گذاشتنش تو ترکیب جوری انتقاد میکردن رامین فن ها انگار محرمی رامین رو انداخته بیرون از تیم ، و تازه وقتی باهات خوب بشن که کار خودتو کردی و بهترین بازی ها رو به نمایش گذاشتی. بعد از خوب بازی کردن طبیعی بود که ازش تعریف بشه و به به و چه چه کنن ، خیلی از هوادارا اگه مرد بودن همون موقع که تازه جای رضاییان بازی می کرد و هنوز انقد درخشش نداشت ازش حمایت میکردن. خودتو بذار جای ربیع خواه، مربیت بهت میگه باید دفاع چپ بازی کنی، بدون حاشیه میری کارتو انجام میدی و میشی از ارکان بهترین خط دفاعی لیگ، اما کل فصل مسخرت میکنن. و تازه زمانی واسشون عزیز میشی که تو شرایط بحرانی فوق العاده ظاهر شدی. خودتو بذار جای برانکو ؛بهترین تیم چندسال اخیر رو ساخته با بازیکنایی که کسی فکرشو نمیکرد بتونن دراین حد باشن ، انصاری محرمی ربیع خواه کامیابی نیا فرشاد احمدزاده طارمی علیپور مسلمان نوراللهی و ... این بازیکنا رو دو سال پیش کی بهشون نگاه میکرد ؟ حاضرم شرط ببندم هرکدوم از ما اگه میخواستیم یه تیم ببندیم هیچکدوم اینا رو نمیگرفتیم حتی یه دونشونو. برانکو از اینا بهترین بازیها رو گرفت و چندتاشون شدن ملی پوش ، اما یه سری عقل کل میان بخاطر رامین رضاییان بهت فحش میدن ، بخاطر کرملاچعب و آقایی و فاطمی و زاهدی بهت ایراد میگیرن و انتقاد میکنن ، امسالم میگن تعویض بلد نیستی و ترکیب رو اشتباه میچینی. من و شما اگه جای اینا بودیم افسردگی نمیگرفتیم . دیوانه نمیشدیم از رفتار طرفدارا ؟ دوست عزیزی که به راحتی انتقاد میکنی و طرفدار حق به گردن تیمش داره، این یه فعه رو گل به خودی زدی عزیزم. در حال حاضر اوضاع برعکس شده و بازیکنا حق دارن ازت شاکی باشن . الان اگه حقی وجود داشته باشه ، تیم و بازیکنا هستن که به گردن من و تو حق دارن. الان اگه میری تو پیج استقلالیها و باهاشون از سر غرور کری میخونی و بازیهای تیمتو به رخ میکشی، باعث بانیش همین بازیکنا و همین مربی هستن. یادت نره اگه این بازیکنا نبودن، ما هم کمتر از استقلال تو آسیا گل نمیخوردیم و الان نمتونستی العین العین کنی. غیرت میخواست یک فصل با کمتر از 15 نفر این نتایج رو رقم بزنی . یادت نره روزایی رو که تنها دستاویزت واسه کری خوندن صرفاً بردهای گاه و بیگاه دربی بود و از افتخارات و قهرمانی ها فاصله گرفته بودی . گل به خودی زدی برادر . یک روز ده نفره به ذوب آهن باختیم، اما الان ده نفره هم هیچ تیمی حریفمون نیست ، جز خودمون و کاری که داریم میکنیم. باهوش باش عزیزم ، نزدیک مهمترین بازی فصل کسایی دارن سعی میکنن تیم رو به حاشیه ببرن که با موفقیت تیم مشکل دارن و واسشون گرون تموم میشه