دربی لندن در هفته ی دوم تو ومبلی معمولا بد یمن برای تاتنهام تلخ تموم شد
چلسی بدون هازارد،فابرگاس و پدرو ی آماده باید در مقابل تاتنهام حاضر میشد و این قابل پیش بینی بود که خلاقیت و قدرت تهاجمی چلسی کاهش پیدا کنه
اما کنته برای بردن تیم پوچتینو احتیاجی به هیچ کدوم اونها نداشت.
چلسی کاری رو کرد که از یه مرد ایتالیایی انتظار می رفت.تیم کنته مثل یک بوکسور با تجربه رقص پا کرد و گاردش رو محکم بست و توی لحظات حساس ضربات سنگینی به حریف وارد کرد.
حالا اگر در مقابل این تیم اشتباه فردی انجام بدید کارتون تمومه،دقیقا همون اتفاقی که وانیاما و لوریس روی گل دوم رقم زدن
از بازی خوب تیم پوچتینو هم نگذریم اما در مقابل این دفاع آهنین فضایی برای خلاقیت دله علی و اریکسن و تمام کنندگی کین نبود.
البته که اریکسن و دله علی از بین دیگر بازیکن های تاتنهام بازی بسیار بهتری رو به نمایش گذاشتن و در نهایت روی حرکت اونها و یک ضربه ایستگاهی گره کار برای تاتنهام باز شد.
اما این کافی نبود و تیم کنته آماده بود تا با یه اشتباه همه چیز رو عوض کنه و کرد
مارکوس آلونسو یکی از بازیکنای مهم چلسی که هم در فاز تهاجمی و هم در دفاع به خوبی به کمک تیمش اومد گل دوم رو به ثمر رسوند.
مارکوس آلونسویی که با یک ضربه آزاد در نیمه اول چلسی رو پیش انداخت.
پسر اسپانیایی که از آکادمی رئال رشد کرد و تفاوت هارو توی ومبلی رقم زد.شاید جنگ تاکتیکی کنته و پوچتینو فقط راه حلی به اسم ضربات ایستگاهی داشت اما این مارکوس آلونسو بود که تونست گل دوم رو نه روی ضربه آزاد بلکه روی فرصت طلبی خودش به ثمر برسونه.
البته از اشتباه وانیاما و واکنش بد لوریس هم نباید غافل شد.
حالا باید دید سرنوشت دوتیم لندنی در هفته های آینده چه خواهد شد.
اون چیزی هفته دوم جزیره به ما نشون داد این بود که تاتنهام همچنان تیم خطرناک و قابل احترامیه که قراره روزای سختی رو برای big5 رقم بزنه.
و البته این که کنته کارش رو بلده...
