هفته دوم بوندسلیگا هم برای شاگردان نوری در وسر اشتادیون تلخ تمام شد.
یک باخت خانگی دیگه البته در برابر بایرن قدرتمند.
دفاع پرتعداد و برنامه ریزی شده شاگردان نوری بیش از هفتاد دقیقه راه مهاجمین بایرن رو بست اما با تعویض های کارلتو ی باتجربه و تازه نفس شدن وینگر های بایرن بالاخره مقاومت دفاع برمن شکست.
چیزی که در طول بازی مشهود بود دفاع خوب شاگردان نوری زمان از دست دادن توپ بود اما بازی فوتبال فقط دفاع نیست.بخشی از دفاع عقب نگه داشتن تیم حریف و ضربه زدن به اونهاست،این دقیقا همون چیزیه که سبز پوشای برمن از انجام اون عاجز بودن.
مهاجمین برمن برای دومین هفته متوالی دروازه حریف بوندسلیگایی خودشون رو باز نکردن تا بعد از شکست 1-0 مقابل هوفنهایم در هفته اول اینبار شکست 2-0 مقابل شاگردای کارلتو رو تجربه کنن.
مهاجمهایی که شاید کیفیت لازم برای استفاده از ضد حملات ایجاد شده رو نداشتند و به نظر میرسید مکس کروزه در خط حمله تنهاست.
از طرفی بایرنی ها دارن آروم آروم به روند خوب خودشون برمی گردن و به نظر میرسه کارلتو میتونه برای بازی های سخت به جاشوا کیمیش برای پوشش سمت راست دفاعش اعتماد کنه.
و در آخر تمام کننده ای به نام روبرت لواندوسکی که تونست دوبار دروازه برمن رو باز کنه خیال کارلتو رو از نوک پیکان حملش راحت کرده.
جدال امروز کارلتو و نوری میتونه تداعی کننده ی جدال دو فرمانده باشه
در سمتی فرمانده ای با تمام تجهیزات به میدان اومده و فرمانده دیگه که به خوبی از خودش دفاع میکنه اما شمشیری نداره که بتونه ضربه نهایی رو به حریفش وارد کنه.
قطعا باخت به این شکل در مقابل بایرن مونیخ برای برمن خیلی هم نتیجه بدی به نظر نمیرسه
اما هوادارن برمن در پایان بازی همچنان به تشویق تیم خودشون می پرداختن و چشم امید به تیمشون داشتن..
چون میدونستن کسی که فصل گذشته اونها رو از منطقه خطر سقوط دور کرد الکس نوری بود و حالا این مرد جوان راه بلندی در بوندسلیگا در پیش داره و البته کاری سخت.
کاری سخت برای جان بخشیدنی دوباره به وردربرمن.
