بسم الله الرحمن الرحیم «مَن حَذَّرَکَ كَمَن بَشَّرَکَ». (حکمت 59) ترجمه: كسی كه تو را هشدار می دهد، مانند كسی است كه به تو مژده می دهد. شرح: گاهی پدر و مادرها و بزرگترها و دوستان خوب و دلسوز از روى خيرخواهی و براى آن كه ما را از انجام كارهاى بد باز دارند، مجبور مي شوند به جاى نرمش و ملايمت، با لحنى تند و درشت هشدار دهند و ما را از كارى كه می خواهيم انجام دهيم بر حذر و بيمناك سازند. ممكن است بعضی افراد اينگونه بر حذر داشتن را خوش نداشته باشند و از لحن تند و هشدار دهنده كسی كه با درشتی از انجام كار بد آنها جلوگيرى مي كند ناراحت شوند. ولی فرزند عزيز اين را بدان كه: وقتی كسی با درشتی و تندى به تو هشدار مي دهد و از انجام كارهاى بد تو جلوگيرى مي كند، مثل كسی است كه بالحنی ملايم و مهرآميز به تو مژده اى را مي دهد. به عنوان مثال: وقتی كسى تو را از تنبلی در مدرسه و بازيگوشی در خانه باز مي دارد و بالحنی تند مي گويد: در خواندن درسهايت تنبلی نكن چون بي سواد و بي كار بار می آيی و بدبخت مي شوى، مثل كسی است كه به تو مژده مي دهد و مي گويد: شاگرد اول شده اى و بزرگترين جايزه نصيب تو شده است. پس از هشدار و انتقاد سازنده ناراحت نشو، بلكه خوشحال و متشكر باش؛ زيرا انتقاد بجا انسان را متوجه اشتباه خود مي كند و باعث برطرف شدن عيب و ايراد او مي گردد.