....و سرانجام روزای خوب فرارسید صبر و تلاش کمک مربی تیم سوم جام جهانی 98 نتیجه داد، در ساز و کار تیم جدید تغییری آشکار نسبت به سابق دیده میشد برانکو میدانست که اگر تیمش ستاره محور باشد آنوقت در روز غیبت ستاره ها لنگ می ماند بنابراین ستاره ها و دیگر بازیکنان را طوری ساخت که یاد بگیرند و بتوانند در تیم حل بشوند تا از دل این محلول فقط یک ستاره بیرون بیاید، ستاره ای بزرگتر و خالص تر به نام♡پرسپولیس♡.. مربیان قبلی معمولا یا فوتبالی تهاجمی داشتند بدون نتیجه مثل دنیزلی یا نتیجه می گرفتند اما فوتبالی زیبا و تهاجمی نداشتند مثل افشین امپراطور، ولی برانکو نشان داد اگر برنامه ای دقیق+ پشتکار همراه با صبر و تلاش والبته دانش کافی در کار باشد میتوان هر دو مورد را با هم داشت یعنی هم فوتبالی زیبا و چشم نواز به نمایش گذاشت هم نتیجه گرفت،کاری که الان پرسپولیس برانکو با تمرینات مکرر مخصوصا انجام تمرینات مربوط به حرکات ترکیبی به آن رسیده و به خوبی در زمین به اجرا در می آورد، باید اعتراف کنم که تا قبل از دوران پروفسور♡چندین سال بود که هر موقع مقابل تیمهای خوبی مثل سپاهان تراکتور ذوب فولاد و.. میهمان بودیم می گفتم مهم نیست چه شکلی بازی کنیم فقط حداقل یه مساوی بگیریم یا گاهی آش آنقدر شور میشد که می گفتم با این تیم افتضاح و بی روحی که داریم حداقل باخت مفتضحانه ای ندیم که ما هواداران بیشتر از این سرخورده نشیم،یه دوره هایی تیم آنقدر ضعیف و بیمار بود که حتی دیگه ورزشگاه آزادی هم نقطه امیدی واسه پیروز شدن پرسپولیس محسوب نمیشد، اما حالا یه تیمی داریم که براش اصلا مهم نیست حریف قدرتمند باشه یا متوسط، میزبان باشیم یا مهمان، تو لیگ برتر بازی کنیم یا لیگ ق آسیا،محروم و مصدوم داشته باشیم یا خیر،در هر موقعیتی پرسپولیس برانکو واسه برد میره تو زمین و اشتیاق زیادی واسه گلزنی و پیروزی داره،حریف هر چقدر قوی باشه در مقابل بازی شناور،ترکیبی و پاسهای سریع صحیح و پر تعداد بازیکنان پرسپولیس کم میاره و مجبور به عقب نشینی میشه.این فوق العاده نیست آیا؟؟.. پایان بخش سوم..