[

او

امّا، اگر قدرتِ طبیعت به اندازهٔ فرزانگی‌اش است، چرا بزرگان را نیک‌سیرت نیافریده است؟

من

مگر متوجه نیستید که با این استدلال، کلِ نظام آفرینش را آشفته می‌سازید. اگر در این جهان، همه‌چیز بسیار خوب بود، دیگر چیزی به‌غایت خیلی خوب وجود نداشت [۲۳].

]

کتابِ «برادرزادهٔ رامو»؛ نوشتهٔ دُنی دیدرو؛ ترجمهٔ مینو مشیری؛ نشر چشمه.


برای ورق زدنِ کتاب‌ها؛ «کتابِ تلگرافی» را دنبال کنید.