عشقه به آرسنال

یه زمان جونمون در میرفت واسه دیدن بازی آرسنال.از 2004 به اینور حتی اون سالها اگه تیم میباخت با بازی خوب و با بدشانسی میباخت وقتی بازی میکردن با جونو دل بازیکنا و مربیمونو و لباس و پرچم تیمو نگاه میکردیم.وقتی میفهمیدیم قراره بازیش پخش زنده بشه انگار دنیارو بهمون میدادن.اما از سال 2011 به اینور آروم آروم غرور آرسنالیا له شد اینقد که بازیهای زیادی بدون تلاش و با نتایج افتضاح تو تلویزیون دیدیم.باخت ها برامون تبدیل به عادت شد....و این داستان همچنان ادامه داره... اما اینقد عاشق تیممون هستیم که خیلی بیشتر از اینها به پاش بمونیم.ایتقد سرپا شدنش شیرین هست که واسش صبر داشته باشیم.مطمئنن روزای خوب میان. فقط وقتی عاشق این تیم باشی میفهمی دیدن پیروزی ها و موفقیت هاش چقدر لذت بخشه... چقد پرچم این تیم قشنگه چقد لباس این تیم قشنگه چقد بازیکنای این تیم جذاب و خوبن چقدر تیم فصلای 2003 تا 2007 عالی بود.چقدر افسانه ای بودن. چقدر محکم بازی میکنن و چقد از حریفاشون سرن چقد قشنگه نگه داشتن عکس و فیلمای بازیااش چقد قشنگه دیدن جدول جام ها وقتی آرسنال اون بالا جلوتر از منچسترو چلسی و لیورپولو بقیه باشه و.... این حرفها از سال 2011 به اینور مزش برامون از بین رفته...اما قطعا یه زمان دوباره همه چی درست میشه و دوباره آرسنال میره تو اوج.زمانی میرسه که مث فصل 2004 به تیممون افتخار کنیم و با دیدن لباسش لذت دنیارو ببریم. به امید داشتن یه تیم افسانه ای و جذاب دیگه در آینده... فقط عشق به آرسنال.همین