از فصل 2004/05 کمی خیلی کم یادم میاد! اون موقع 6 ساله یا 7 ساله بودم! بازی آرسنال و چلسی تو هایبری که با ایستگاهی معروف هانری 2-2 شد یادم میاد! یادم نیست دقیقا چه زمانی و چگونه طرفدار آرسنال شدم.فقط یادمه اون بازی آرسنال دنیای من بود..عاشق پرچمو لباسش و حتی اون O2 بودم.خیییییییییییلی قشنگ بود.حتی یادمه اون شب که اون بازی رو میدیدم شام چی داشتم میخوردم! اون بازی هفته 17 لیگ بود.بازی هفته 10 جلو منچستر هم یادمه.اون موقه از رکوردو اینا سر در نمیاوردم ولی رکورد آرسنال تو اون بازی شکست.(49 بازی بدون باخت). گل رونی رو خیلی خوب بخاطر میارم.بعد از اون فصل که دیگه آرسنال شده بود عشق فوتبالیم.فصل بعدی که دیگه 7 سالم بود آرسنال تو اروپا رسیده بود مراحل بالا.تو لیگ بعضی وقتا که بازیش پخش میشد نگاه میکردم و همیشه هم برنده بود با اون لباس جیگری و لباتس دوم زرد خوشگل.یادمه برای چهارم شدن میجنگید و گزارشگرا میگفتن البته آرسنال میتونه با قهرمانی تو اروپا به اروپای فصل بعد راه پیدا کنه.اما خب آرسنال چهارم شد و قهرمان اروپا هم نشد.مراحل اول لیگ قهرمانان چیزی یادم نیست ولی از بازی برگشت ویارئال به بعد به شوق اینکه قراره آرسنال بره فینال و آخر بازی خوشحالی کنن بازی رو دیدم و آخرای بازی خوشحالی هانری یادمه. و بلاخره فینال هم که یه پسر 8 ساله با تموم جون دل نگاه میکردم...شب جلو تلویزیون.قبل خواب.چه لذتی دااااااشت.دیدن بازی ها.از فصل بعد هم که دیگه جدی تر بازیارو دیدم.خیییییییییییییلی خاطرات دیگه تا اینروز با این تیم داشتیم....واقعا خاطرات قشنگی هستن....و خیلی لذت بخش.
عاشق بودن خیلی خوبه.....مخصوصا اگه یه طرف آرسنال باشه :)
