به بهانه جدایی امبایه نیانگ از میلان؛ قهوه تلخ فرانسوی! بنجامین دیزرائیلی سیاستمدار بریتانیائی می گوید: "بزرگترین فن زندگی استفاده از فرصتهای بی نظیر است که بر ما میگذرد." شاید این جمله بهترین توصیف برای دوران پر فراز و نشیب وینگر سیاه فرانسوی، ام بایه باباکار نیانگ باشد. زمانی که هنوز 15 سال داشت، بخاطر قد و اندام تنومندش توسط هر مربی که او را زیر نظر داشت در پست مهاجم بازی گرفته می شد. اما طولی نکشید که به سمت راست رفت. سیستم کهنه و خاک گرفته فرانسه هنوز سانتر از جناحین بود و از همین رو نیانگ راست پا را، در پست فوروارد راست بازی دادند. ثمره موفقیت وی در آکادمی کان، راهیابی به تیم ملی زیر 16، 17 و 21 سال فرانسه بود. حالا فرصت دیده شدن بود. با توجه به تکنیک و گام های بلند در شخصیت بازی نیانگ، او فراتر از همبازیانش مورد توجه قرار گرفته بود. از همین رو، قرمز و مشکی های شهر مد دست به کار شدند و وی ر ا با مبلغ کمی از کان فرانسه خریداری کردند. حالا نیانگ در میلان است. جایی که می تواند پله های از خشت ترقی خود را، سیمانی کند و بالا برود. ام بایه جوان طولی نکشید تا توجه مکس آلگری را جلب کرد! اما همه ما با خود می گوییم "کاش آلگری توجهش جلب نمیشد!" چرا؟ شاید یک هشتم لیگ قهرمانان سال 2012/13 را به یاد داشته باشید؟! اسپانیا...نیوکمپ استادیوم...پاس درعمق...نیانگ...آن تیر دروازه لعنتی! سناریویی به این تلخی، شاید هیچگاه، هیچگاه در مخیله نیانگ نگنجد. کمی بعد، نیانگ به صورت قرضی، میلان را به مقصد مون پلیه ترک می کند. حاصل یک فصل حضور در کشور خود و در کنار خانواده، تنها 5 گل است. به میلان باز می گردد اما پیپو شور و شوق می خواهد. پس از یک نیم فصل بی ثمر در میلان، باردیگر به جنوا قرض داده می شود. اما مثل اینکه این بار موضوع متفاوت است. نیانگ با عملکردی مثبت سال بعد بازگشت و دست اتحادی با سینیشای کروات داد. از آن دستهایی که شاید بتوانند جایی دیگر به هم برسند. حالا کمتر کسی دیگر افسوس اوبامیانگ از دست رفته را می خورد. میلان حالا اوبامیانگی جدید پیدا کرده است. اما یک لحظه صبر کنید. مگر شعار نژاد پرستان دیوانه انگلیسی را فراموش کردید؟ "سیاه ها همیشه از دست می دهند. چه فرصت را، چه زندگی شان را! " درست است. نیانگ هم از آن دسته سیاه هایی بود که فرصت های خود را به صرف عیاشی خود مثل برگ خشک شده پاییزی، روی آتش گرفت و سوخت و سوخت و سوخت! سال 2012، به دلیل رانندگی بدون گواهینامه، خودرویش توقیف شد و تا چند سال اجازه دریافت گواهینامه به او داده نشد. فوریه 2014، با فراری گران قیمتش به درختی کوبید و محرومیتی 18 ماهه و مصدومیتی 10 ماهه گریبان گیرش شد. همچنین او به علت خسارت و رانندگی بدون گواهینامه برای بار دوم محکوم شد. مارچ 2016، او بار دیگر تصادف شدیدی کرد و به آسیب دیدگی چند ماهه دچار شد. وی بخاطر این تصادف تا مرز زندان پیش رفت اما در آخر مشخص شد، الکلی مصرف نکرده بود. حاشیه های مضحک نیانگ با حرکت آخرش تکمیل شد. ژوئن 2016، پس از دوماه مصدومیت، به میادین بازگشت اما فیلمی از خود منتشر کرد که از بالای پشت بام خود را به داخل استخر شخصی اش پرت کرده است. سران میلان آنقدر از ندانم کاری های ام بایه به ستوه آمدند که وی تا آستانه اخراج از باشگاه میلان پیش رفت اما با درخواست وینچنزو مونتلا، او در میلان ماندنی شد. حالا پس از یکسال و حضور در لیگ انگلیس، ام بایه باباکار نیانگ، دست اعتماد میهایلوویچ را گرفت و رفت! رفت به همان جایی که باید... ما عادت داریم از یک سوراخ چند بار گزیده شویم. یادمان رفته بود فرانسوی ها افرادی تلخ مزاج اند.چه قهوه شان، چه خودشان! پس حال باید به ادامه این متن کمی شکر بزنیم... نویسنده : یوسف لطفی نیا با رسانه بین المللی میلان نیوز دات کام همراه ما باشید با اخبار اختصاصی و منابع گسترده خبری و بروز ترین مقالات اختصاصی و تخصصی! منتظر سورپرایز های غافلگیر کننده رسانه میلان نیوز باشید! milannews_com@ https://t.me/joinchat/AAAAAENmQY06ChdhOdmzyg اینستای فارسی Milannewscom@ https://instagram.com/milannewscom پیج ایتالیایی میلان نیوز رسما با خبرنگاران ایتالیایی فعالیت خود را اغاز کرد! milannews_it@