به خودمون بیایم...

بسم الله الرحمن الرحیم. تلاش در جمع آورى زاد و توشه. حضرت امیرالمؤمنین امام علی علیه السلام فرمود: بدان راهی پر مشقّت و بس طولانی در پيش روى دارى، و در اين راه بدون كوشش بايسته، و تلاش فراوان، و اندازه گيرى زاد و توشه، و سبك كردن بار گناه، موفّق نخواهی بود، بيش از تحمّل خود بار مسئوليّت‏ ها را به دوش نگیر، كه سنگينی آن براى تو عذاب آور است. اگر مستمندى را ديدى كه توشه‏ ات را تا قيامت می ‏برد، و فردا كه به آن نياز دارى به تو باز می ‏گرداند، كمك او را غنيمت بشمار، و زاد و توشه را بر دوش او بگذار، و اگر قدرت مالی دارى بيشتر انفاق كن، و همراه او بفرست، زيرا ممكن است روزى در رستاخيز در جستجوى چنين فردى باشی و او را نيابی. به هنگام بی ‏نيازى، اگر كسی از تو وام خواهد، غنيمت بشمار، تا در روز سختی و تنگدستی به تو باز گرداند، بدان كه در پيش روى تو، گردنه ‏هاى صعب العبورى وجود دارد، كه حال سبكباران به مراتب بهتر از سنگين باران است، و آن كه كند رود حالش بدتر از شتاب گيرنده می باشد، و سرانجام حركت، بهشت و يا دوزخ خواهد بود، پس براى خويش قبل از رسيدن به آخرت وسایلی مهيّا ساز، و جايگاه خود را پيش از آمدنت آماده كن، زيرا پس از مرگ، عذرى پذيرفته نمی ‏شود، و راه باز گشتی وجود ندارد. (قسمتی از نامه 31 نهج البلاغه )