امان از غرور!

در عجبم از متکبری که دیروزش نطفه‌ای بود و فردایش جنازه‌ای متعفن خواهد بود؛ و در عجبم از کسی که در خدا شک می کند در حالی که آفرینش خدا را می‌بیند؛ و در عجبم از کسی که مرگ را فراموش می‌کند و مردگان را می‌بیند؛ و در عجبم از کسی که نشئه آخرت را انکار می‌کند در حالی که نشئه اول (= دنیا) را می‌بیند؛ و در عجبم از کسی که سرای فنا را آباد می‌کند و سرای بقا را رها کرده است. نهج‌البلاغه، حکمت126