مسوت اوزیل، فوق ستاره آلمانی توپچی ها که در ماه گذشته بخاطر عملکرد ضعیفش در چند دیدار حساس مانند بازی رفت برابر بایرن، مورد انتقاد شدید رسانه ها و هواداران قرار گرفته بود، در این بازی توانست به فرم خوب و ایده آلی که همگان از او انتظار دارند بازگردد، تقریباً همه می دانند که بازیساز آلمانی آرسنال دارای توانایی های بالای برای رهبری خط میانی این تیم است، و چند بازی ضعیف و بعضاً ناموفق دلیلی بر رد این ادعا نیست، مرد شماره 11 آرسنال در این بازی هم توانست گل بزند و هم وظیفه اصلی خود که ایجاد موقعیت برای هم تیمی هایش بود را به خوبی انجام داد. بازی در برابر اورتون به خوبی نشان داد که اوزیل توانسته است دوباره به فرم ایده آل خود نزدیک شود و در این برهه حساس از فصل، یقیناً این بهترین چیزی بود که آرسن ونگر می توانست انتظارش را بکشد. سرمربی متفکر لندنی ها با در اختیار داشتن یک اوزیل آماده و بازیساز می تواند روی امتیازات بازیهای سخت، دشوار و حساس پیش رو بیشتر از قبل حساب کند.
از دیگر نکات مهم این بازی برای آرسن ونگر، عملکرد درخشان اولیویه ژیرو فرانسوی در نوک پیکان خط حمله آرسنال بود، بازیکن سابق مونت پلیه که در ماه گذشته بخاطر حواشی اخلاقی ایجاد شده در اطرافش مورد غضب سرمربی تیمش واقع شده بود و به نیمکت ذخیرها تبعید شده بود، در این بازی علیرغم اینکه به عنوان بازیکن جانشین وارد زمین شد، توانست دو گل به ثمر برساند تا نقش نجات دهنده را برای آرسنال ایفا کند. ژیرو در تمام مدتی که در آرسنال بوده نشان داده است که بازیکن عجیبی است، او گاهی اوقات در زدن ضربات نهایی بسیار بی دقت و ضعیف عمل می کند و در دیداری دیگر در امر گلزنی بی نهایت موفق است. در کل او بازیکنی احساسی است که بی نهایت وابسته به شرایط هم تیمی های خود است، در بازی برابر اورتون به همان اندازه که اوزیل در فرم خوبی بود، ژیرو نیز عملکرد درخشانی داشت، اما اگر در یک بازی مکملهای کناری و پشت و سری او نتوانند خوب عمل کنند، او نیز توانایی این را ندارد که تنهایی باری از روی دوش تیمش بردارد.
نکته اصلی موفقیت توپچی ها در بازی برابر اورتون اما چیز دیگری بود، مسئله ای به مراتب مهمتر و فراتر از بازگشت دو بازیکن مهم به فرم خوبشان، آرسنال حالا بعد از شکست دادن تیمهای قدرتمندی مانند تاتنهام، لیورپول و اورتون در مراحل قبلی، تنها دو گام تقریباً آسان را برای فتح اولین عنوان قهرمانی خود بعد از هشت سال در پیش رو دارد. آنها اگر بتوانند ویگان را در نیمه نهایی شکست بدهند، در روز فینال باید به مصاف برنده بازی هال سیتی و شفیلد یونایتد بروند. روی کاغذ همه چیز به سود آرسن ونگر و شاگردانش است، مخصوصاً که این روزها مهرهای کلیدی مانند اوزیل و ژیرو هم به فرم خوب خود بازگشته اند و این نوید روزهای خوبی را برای هوادارانی می دهد که نزدیک یک دهه است که رنگ قهرمانی را ندیده اند. آنها در انتظار روزهای خوبی هستند، فقط باید منتظر ماند و دید که دست تقدیر چه چیزی را برایشان رقم خواهد زد.