بسیار زیبا و قدیمی از اکبر گلپایگانی ملقب به گلپا : می دونستی که خاک ، فرش منه ، رفتی نموندی

می دونستی که خاک ، فرش منه ، رفتی نموندی چرا بخت سپیدو ، به سیاهی نشوندی می دونستی فقط ، تو رو دارم ، رفتی نموندی چرا مرغِ امیدو ، لز این خونه پروندی ***** می دونستی که خاک ، فرش منه ، رفتی نموندی چرا بخت سپیدو ، به سیاهی نشوندی می دونستی فقط ، تو رو دارم ، رفتی نموندی چرا مرغِ امیدو ، لز این خونه پروندی ***** درویشم و دنیا ، واسم یه مشت خاکه همه دار و ندارم ، فقط یه دل پاکه درویشم و دنیا ، واسم یه مشت خاکه همه دار و ندارم ، فقط یه دل پاکه ***** می دونستی که خاک ، فرش منه ، رفتی نموندی چرا بخت سپیدو ، به سیاهی نشوندی درویش رو هر گلیم پاره ، شب رو سر می آره قطره با یه دریا ، براش فرقی نداره درویش رو هر گلیم پاره ، شب رو سر می آره قطره با یه دریا ، براش فرقی نداره ***** می دونستی که خاک ، فرش منه ، رفتی نموندی چرا بخت سپیدو ، به سیاهی نشوندی می دونستی فقط ، تو رو دارم ، رفتی نموندی چرا مرغِ امیدو ، لز این خونه پروندی