ایران ای سرای امید/ بر بامت سپیده دمید/ بنگر کزین رَهِ پُرخون/ خورشیدی خجسته رسید/ اگر چه دل‌ها پُرخون است/ شکوه شادی افزون است/ سپیده ما گلگون است/ که دست دشمن در خون است/ ای ایران! غمت مَرِساد! جاویدان شُکوهِ تو باد...