این که هر سلیقه ای قابل احترامه که هیچ شکی نیست ولی طرفدارای موسیقی سنتی زیادی دارن به دوست دارای رپ توهین میکنن و باید جوابشونو داد تو رپ شخص رپر میاد تکستو خودش میگه که حاصل هفته ها تفکر و تعمقه خودشه(روی صحبتم فقط رپرای کار درستن) و چندین ایهام سنگین در بطن همین متنا دیده میشه در حالی که در موسیقی سنتی خواننده زحمت تفکر به خودش نمیده و شعر شاعران بزرگو با یه لحن متفاوت میخونه چرا باید به شجریان استاد بگیم ولی به بهرام نه؟ بهرام تکست هایی میگه که به مغز امثال شجریان تا ۱۰۰ سال دیگه هم نمیرسه استاد اونیه که از مغزش استفاده میکنه نابغه اونیه که کارش حاصل تفکره چرا باید به رپ توهین بشه؟ چرا بهش بها ندیم در حالیکه تو آمریکا محبوب ترین سبکه رپ جذابیت هایی مث دیس و دیس بک و یا سبک فلوی خاص هر رپرو داره رپ توش حرفای سنگینه دردای اجتماعه نه مث موسیقی سنتی که همش راجب شراب و چشم یار و ... این حرفای تکراریه رپ راهشو پیدا کرده و دیگه نمیشه جلوشو گرفت پس سعی نکن سدش بشی من راجب رپ بهرام و هیچکس و حصین و هیدن و یاس و ام جی حرف زدم وگرنه تو هر سبکی نخله هست (همونطور که شادمهر پاپ میخونه شهرام صولتیم میخوننه ولی این کجا و آن کجا؟)