? محــــرم آمـد خوش به حال کسانی که هم زنجیر می زنند، هم زنجیر از پای گرفتاری باز می کنند! هم سینه می زنند، هم سینه ى دردمندی را از غم و آه نجات می دهند! هم اشک می ریزند، هم اشک از چهره ی انسانی پاک می کنند! هم سفره می اندازند، هم نان از سفره کسی نمی بُرند! آن وقت با افتخار می گویند: یا حسین!