امید؟! نیست حتی کم

ثبات خوب هست اما نه همیشه فلسفه قابل اعتماد هست ولی همیشه جوابگو نیست بعضی وقت ها باید تمام دستورالعمل هایت را دور بریزی کاری که برانکو نکرد بازی ندادن به سیدجلال مطابق اصول خودش بازی دادن به ربیع خواه و بازی ندادن به نوراللهی با توجه به فلسفش استفاده از 4.4.2لوزی دوباره و دوباره و دوباره طبق اساس بازی تیم بازی ای که شرایطش با بقیه بازی ها فرق داره رو نباید با کل بازی ها یکی کرد چرا وقتی منشا و علیپور حتی یک کار ترکیبی نمیتونند بکنند باید با دو مهاجم بازی کنیم؟ چرا وقتی انقدر حریف تو ضد حمله ها و استفاده از فضای جلو مدافعان خوبه نباید با دوتا هافبک دفاعی بازی کنیم؟ چرا مسلمانی که هفته هاست اون مهندس سابق نیست بازم باید بازی کنه؟ چرا امیری و احمدزاده به بشار رسن و نعمتی ترجیح داده میشن؟ چرا سیدجلال نباید بازی کنه؟ جواب همه ی سوال های بالا که به حق هم هست و اصلا نمیتونین هیچکدومشون رو منطقی زیر سوال ببرین فقط یک چیزه؛ اعتقاد راسخ و بدون درنگ برانکو ایوانکوویچ به فلسفه ش. "درسته برانکو بازی های قبل رو با تعویض هاش در اورد و حمایت شد این بازی هم با ترکیب و تعویض هاش کمر تیم رو شکوند و حمایت میشه اما بازی امشب همه ی بازیکن ها قابل انتقاد بودن تم تم تصمیم های مربی قابل انتقاد بودن" درست تو لحظه ای که تیم باید منطقی بازی میکرد بدترین اتفاق ها افتاد.