اگر انالیز بازی های پرسپولیس را در این فصل از مسابقات لیگ قهرمانان اسیا با دقت توجه کرده باشید قطعایکی از فاکتور های برتری پرسپولیس را می توان برتری قابل قبول در دوئل های دونفره دانست
در اخرین اماری که کمیته ی اجرایی ای افسی اعلام کرده تیم پرسپولیس از مرحله گروهی تا یک هشتم برتری محسوس 514 پیروزی در دوئل های دو نفرهرا داشته و از این خاطر جز تیم های برتر اسیا از این حیث محسوب میشد
این امار نماینگر سنگ بنایی بود که برانکو و مارکو بدنساز موثر تیم دردوسال اخیر درپرسپولیس به وجود اوردند تا پارامتر های دوندگی بالا و برتری درجنگ های فیزیکی پرسپولیس را تیمی با استاندارد های بالاتر از فوتبال ایران معرفی نمایند
و حتی در اسیا با استناد به این امار رسمی مقابل تیم های قدرتمندی مثل لخویاکه مملو از بازیکنان تکنیکی و فیزیکی غیر قطری که اصالتا( عربی.افریقایی ) بودند و با لحاظ ان شرایط خاص وسخت جوی با یک نیمکت ضعیف پیروز میشود و حتی درمقابل تیم دوم اسیا هم ده نفر حماسه می افریند اما
چه شد که در بازی مقابل الهلال پرسپولیس به راحت دوئل های دونفره را واگذار میکرد و برتری مشهود تیم سعودی در میزان دوندگی به طور عجیبی مشهود بود
الهلالی که این برتری را توسط بازیکنان بومی خود عربستان نشان داد!
ضعف شدید بدنی و خستگی در مقابل تیم گردن کلفت رامون دیاز درکنار عوامل متعدد دیگر که بخشی فنی بود بخشی روحی روانی و بخش مهم تر هم شکاف روز به روز بیشتر بین فوتبال رانتی و بیمارو بی برنامه درسطح کلان ایران با فوتبال که حداقل برای حرفه ای بودنش پول خوبی خرج میکند و زیرساخت های لازم را دارد
