استقلال و حسرت ستاره سوم؛ شادی سامورايی ها در تهران
جمعه 10 اردیبهشت 1378
استقلال 1-2 جوبیلو ایواتا / جام باشگاه های آسیا
ایران - تهران / ورزشگاه: آزادی - تماشاگر: 125,000 نفر
انگار تراژدی ها همراهمان همیشگی فوتبال ایران هستند. همراهانی که جز آه و اشک، ارمغان دیگری به همراه ندارند و تنها این جمله را برای ما باقی می گذارند، لیاقت و شایستگی ما بیش از این بود؛ وقتی در نیمه نهایی جام باشگاه های آسیا، استقلال ایران، دالیان چین را با نتیجه 4 بر 3 شکست داد، هیچ کس فکرش را نمی کرد آبی های پایتخت نتیجه فینال را به جوبیلو ایواتا ، تیم دوم شرق آسیا واگذار کند.
در آن زمان کنفدراسیون فوتبال آسیا تحت ریاست پیتر ولاپان بود و هنوز لیگ قهرمانان آسیا سر و شکل امروزی را به خود نگرفته بود. مسابقات در دو گروه چهار تیمی در شرق و غرب آسیا برگزار می شد و از هر گروه دو تیم به مرحله نیمه نهایی صعود می کردند.
در گروه غرب آسیا، العین امارات که عابدی پله و رشید داوودی را در اختیار داشت به عنوان تیم اول صعود کرد و استقلال با وجود پیروزی برابر العین و الهلال نامدار، در مقابل حریف ازبک شکست خورد و به عنوان تیم دوم راهی نیمه نهایی شد.
در شرق قاره کهن، دالیان چین با اقتدار صعود خود را مسجل کرده بود و جوبیلو ایواتا بعد از نماینده چین جواز حضور در نیمه نهایی را کسب کرد. جوبیلو در نیمه نهایی همه را شگفت زده کرد و با غلبه بر العین به فینال رسید. آبی های تهرانی هم با وجود انجام یک بازی نامنظم، احساسی و پرگل، دالیان را شکست داد و در فینال حریف جوبیلو ایواتا شد. در بازی با دالیان، سید علی موسوی و علیرضا اکبرپور نمایش خیلی خوبی داشتند و در طول بازی دو بار نتیجه را به سود استقلال تغییر دادند. مسأله ای که هواداران استقلال را نگران می کرد، دروازه متزلزل آنها بود، جایی که پرویز برومند به هیچ وجه در حد خودش نبود. خوردن دو گل بسیار بد و اشتباهات فاحش برومند باعث شد ناصر حجازی برای بازی فینال از جایگزین او یعنی محمد یحیوی استفاده کند.
بازی با سوت داور شروع شد، حضور 125 هزار تماشاگر در استادیوم آزادی و رقص پرچم های آبی نوید شکار ستاره سوم را می داد، ستاره ای که بیش از هر زمان دیگری به پیراهن استقلال نزدیک بود. در آن بازی پیش از 30 هزار نفر نیز در پشت درب های ورزشگاه حضور داشتند.
اما پاشنه آشیل استقلال همچنان دروازه بود. یحیوی قامت بلندی نداشت و از هیکل نه چندان درشت او مشخص بود که سامورایی ها روی توپ های هوایی می توانند خطرناک باشند. ضمن اینکه جنگندگی بازی با دالیان هم در ساق های بازیکنان استقلال دیده نمی شد. موسوی، مجیدی، اکبرپور، فکری و دیگر بازیکنان استقلال خسته به نظر می رسدند و معلوم بود بازی طولانی با نماینده چین در نیمه نهایی رمق آنها را گرفته است.
تنها استقلالی که درحد و اندازه ای خود ظاهر شد، سیروس دین محمدی بود!
همانطور که گفته شد تراژدی با فوتبال ایران رابطه ای دیرینه دارد، البته بدیهی است که روزهای فوق العاده خوب هم در تقویم فوتبالی ما وجود دارد ولی اتفاقات تلخ چنان تأثیرات مخربی در خاطر ما به جا نهاده که تا سالها کارمان حسرت خوردن شده است.
بالاخره در اواسط نیمه اول آنچه نباید اتفاق افتاد. دو ارسال مشابه، بی نظمی خط دفاعی استقلال، یحیوی کوتاه قامت و دو گل با ضربه سر برای نماینده ژاپن!
فاجعه زمانی تشدید می شود که بدانیم سوزوکی و ناکایاما به مراتب کوتاه تر از بازیکنان استقلال بودند. خط دفاعی آبی ها در طول مسابقات عملکرد خیلی خوبی داشت ولی در برابر دالیان و در این بازی به هیچ وجه انتظارات را برآورده نکرد.
طرفداران قدیمی استقلال به یاد دارند که بازی استقلال-العین، ایوب اصغرخانی که شاید تعداد تمام بازی هایش در ترکیب این تیم به 15 هم نرسد، مأمور مهار عابدی پله مشهور بود. یارگیری نفر به نفر اصغرخانی و پله تا جایی ادامه داشت که این بازیکن بین دو نیمه حتی به دنبال ستاره تیم اماراتی داشت وارد رختکن العین می شد!
اما در این بازی از نمایش مقتدرانه استقلال خبری نبود. جوبیلو از اندوخته هایش مطمئن بود، روند بازی هم طوری نبود که استقلال بتواند نتیجه را به نفع خود تغییر دهد. با این نتیجه آبی ها در حضور 125 هزار تماشاگر خود جام قهرمانی را دو دستی و آن هم در خانه تقدیم چشم بادامی ها کرده بود. بازی بی نظم، احساسی و بی برنامه شاگردان حجازی همه را کلافه کرده بود تا اینکه در دقیقه 66 بازی سیروی دین محمدی با یک سوپر شوت امید را به اردوی استقلال برگرداند. او توپی را که کمی از زمین فاصله گرفته بود با ضربه ای سرضرب به کنج دروازه نماینده ژاپن فرستاد تا خاطره گل های زیبایش به الهلال و العین را زنده کند.
اما افسوس که این گل هم نتوانست امیدهای استقلال را زنده کند و در نهایت میان اشک ها و بهت تماشاگران تیم ژاپنی جام را به خانه ببرد. استقلال در آن فصل در سه جام نایب قهرمان شد. جام آزادگان را که از قبل به پرسپولیس تقدیم کرده بود. جام باشگاه های آسیا را هم دودستی یه ژاپنی ها تقدیم کرد و در ادامه و در شرایطی که ناصر حجازی از کار برکنار شده بود و سوکو موروخوف به جای او روی نیمکت نشسته بود در فینال جام حذفی مغلوب پرسپولیس شد و این گونه رکورد سه ناکامی و کسب مقام دوم را به نام خود ثبت کرد!
در انتها به جمله تاریخی حجازی فقید اشاره می کنیم که گفت، استقلال بد بازی کرد و باخت ولی ما کاری را انجام دادیم که تا ده سال هیچ تیم ایرانی دیگری نمی تواند انجام دهد. از الان حداقل تا یک دهه هیچ تیم ایرانی به فینال این مسابقات نمی رسد!
جالب این بود که استقلال در سال 77 مغلوب جوبیلوایواتا شد و در سال 87 سپاهان تحت هدایت لوکا بوناچیچ به فینال لیگ قهرمانان آسیا رسید که متأسفانه نایب قهرمان شد!
