کریستیانو رونالدو می گوید در هفت سالگی به پدرم گفتم می خواهم یک خانه مانند مایکل جکسون بخرم اما او به من گفت: پسرم، این خانه ها برای افراد پولدار است و ما هیچ گاه نمی توانیم در این خانه ها زندگی کنیم. حالا من یک خانه بهتر از جکسون دارم اما افسوس می خورم که دیگر پدرم نیست تا آن را ببیند از صمیم قلب مطمئنم که او من را از آسمان می بیند و برایم دعا می کند. دیگر خاطره رونالدو مربوط به دوران مدرسه است. رونالدو می گوید: روزی معلم مان از من پرسید، وقتی بزرگ شدی، می خواهی چه کاره شوی؟ می گفتم، فوتبالیست. معلم با تمسخر گفت: تو نمی توانی فوتبالیست شوی،‌ از هر 300 نفر تنها یک نفر فوتبالیست می شود. اما من گفتم، می خواهم آن یک نفر من باشم. آن روز معلم و همه همکلاسی هایم به من خندیدند اما حالا من هستم که به آن ها می خندم. مهم نیست الان چی هستین یا چی بودین مهم اینه میخواین چی باشین