طرفداری - سر بابی چارلتون که با تیم ملی انگلیس در قهرمانی جهان در سال 1966 حاضر بود، در سال 1958 در یک سانحه هوایی در مونیخ آلمان، هم تیمی هایش را از دست داد. در حالی که منچستریونایتد پس از بازی اروپایی اش از بلگراد باز می گشت، از 44 سرنشین هواپیما، 23 تن کشته شدند تا یک فاجعه در تاریخ فوتبال اتفاق بیفتد. در میان کسانی که کشته شدند، 7 استعداد ناب منچستریونایتد حضور داشتند که به آنها "بچه های بازبی" می گفتند. سر بابی چارلتون در گفتگو با بی بی سی اسپورت در این مورد گفت:
بله، آن اتفاق زندگی مرا تغییر داد.
چارلتون که 11 اکتبر 80 ساله می شود، در مورد اینکه چگونه از آن سانحه جان سالم به در برد، گفت:
به خودتان می گویید: "چرا این اتفاق باید برای من بیفتد؟" من خوش شانس بودم. فقط خوش شانس بودم که اتفاقی آنجا نشسته بودم. ما هرگز از زمین بلند نشدیم. در مسیر به چند مانع برخورد کردیم. هواپیما برای سومین بار تلاش می کرد تا بلند شود و در آن وضعیت آب و هوا واقعا کابوس بود. زمانی که به بیمارستان رسیدیم، درد و رنج زیادی کشیدیم. متوجه هیچ چیزی نبودم. فقط می فهمیدم که پرسنل بیمارستان می آمدند، آمپول به پشت گردنم تزریق می کردند و من از حال می رفتم. تا صبح روز بعد هوشیاری نداشتم.
یک پسر آلمانی آنجا بود و یک کاغذ در دستش بود. لیست بازیکنان و سرنشینان را داشت و تک تک نام ها را صدا می زد و هر کس زنده مانده بود، می گفت: "بله". دو روز آنجا ماندم و بعد توانستم با قطار به خانه بازگردم و هر گاه تنها می شدم به آن فکر می کردم. خیلی به آن اتفاق و دوستانی که از دست دادم، فکر کرده ام.
پس از مدت کوتاهی که از حضورم در منچستریونایتد گذشت، عاشق این باشگاه شدم. به این فکر می کردم که حالا چه می شود؟ چگونه می توانیم دوباره بلند شویم اما مجبور بودیم تا دوباره اوج بگیریم. باید تمام تلاشمان را انجام می دادیم.
در مورد فاجعه مونیخ، اینجا بخوانید.