طرفداری- اینگو پرویس به مدت 25 سال است که در دورتموند فعالیت می کند. وی در حال حاضر مدیر ورزشی تیم زیر 23 ساله های دورتموند بوده و در خصوص مسائل مختلف به گفتگو پرداخت.
صحبت های مرد 59 ساله را با Spox می خوانید:
آقای پرویس؛ شما از مارس 1992 در باشگاه مشغول به کار بوده اید. یک مقدار در خصوص گذشته خودتان توضیح می دهید؟
من به علت مصدومیت ها و مشکلات فیزیکی مجبور شدم فوتبال را زود به اتمام برسانم و مدام به دلیل این مسئله گریه می کردم. آنقدر به فوتبال علاقه داشتم که وقتی بیش از 30 سال سن داشتم مجددا برای یک باشگاه به نام VfR Sölde به میدان رفتم. یک روز مربی جوانان تیم نیامد و هدایت باشگاه را در یک مسابقه به من سپردند و در آن بازی 4-2 پیروز شدیم. پس از آن مدیران از من خواستند که دو هفته تیم را تمرین دهم و سپس پیشنهاد مربیگری تیم به من شد.
کدام بازیکنان بزرگ به وسیله شما به دورتموند آمدند؟
من یک بار شخصا به پوزنان سفر کردم تا لواندوفسکی را به دورتموند بیاورم. پس از آن نیز به دنبال گوندوعان بوده و وقتی وی 18 ساله بود می خواستم او را به تیم رزرو بیاورم. برای اولین بار آندره یارمولنکو را در سال 2011 در یک مسابقه در هلند دیدم و او را به مسئولان باشگاه توصیه کردم. بازیکنان زیادی بودند که نمی توانم اکنون همه آنها را اسم ببرم. حتی در این بین برخی بازیکنان نیز خوب نبودند و از باشگاه رفتند.
چه بازیکنانی را نتوانستید به دورتموند بیاورید؟
من خیلی نزدیک به آوردن گرنابری به دورتموند بودم. سعی کردم پس از آرسنال او را به خدمت بگیرم ولی قرارداد جدید وی اجازه این کار را نداد. تیمو ورنر را نیز وقتی 17 ساله و در سطح سوم فوتبال آلمان بودم می خواستم به دورتموند بیاورم ولی این اتفاق رخ نداد. هر دوی آنها را به دلیل داشتن قرارداد از دست دادیم.
شما چگونه از کیفیت یک بازیکن جوان مطلع می شوید؟
برای من سعی و تلاش اهمیت ویژه ای دارد. من حدود 200 بازی در سال به صورت زنده از اینترنت می بینم. یک شب در لیگ دوم ژاپن بازی شینجی کاگاوا را دیدم و او را پسندیدم. برای خرید لوکاس باریوس نیز یک استعدادیاب داشتیم که بازی او را در کوپا آمریکا دیده بود. او کامل بازی نمی کرد و بارها منتظر ماندم تا بازی او را ببینم و بالاخره این اتفاق افتاد.