طرفداری - فیلیپه لوئيس، دفاع چپ برزیلی و ملی‌پوش اتلتیکو مادرید اعتراف کرد که سال‌های ابتدایی حضورش در این تیم، اوضاع فاجعه باری بر رختکن حکم فرما بود. فیلیپه در مورد طرز فکر اشتباه بسیاری از بازیکنان نیز گفت.

به گزارش مارکــــــــــــــــــا، لوئيس یکی از بهترین مدافعان کناری دنیاست. بهترین ویژگی فیلیپه، ثبات کم نظیر اوست که باعث شده سیمئونه خیالش بابت سمت چپ خط دفاعی کاملا راحت باشد. گرچه او در فصل جدید کمی بیشتر از حد معمول مصدوم شده اما هنوز هم انتخاب اول چولوست. لوئيس تابستان 2010 از دپورتیوو لاکرونیا به اتلتی آمد و پس از چهار فصل بازی در این تیم، راهی چلسی شد اما توفیقی زیر نظر آقای خاص کسب نکرد و دوباره به مادرید برگشت. او بار دیگر به اوج رسید و خوشحال است. 

او به تازگی در مصاحبه‌ای متفاوت با ال موندو، اعترافات جالبی از وضعیت رختکن اتلتیکو مادرید در اولین سال حضور او در این تیم داشت:

وقتی سال 2010 به اتلتی آمدم، فاجعه‌ای در حال رخ دادن بود. تیم، هیچ گونه ثباتی نداشت و کیکه فلورس هم سعی داشت با داشتن یک تیم عجیب که برخی بازیکنانش حتی قادر به پاس دادن هم نبودند، معجزه‌ای کند. وضعیت به همین ترتیب بود تا اینکه چولو از راه رسید. اما حتی در اولین ماه‌های حضور دیگو نیز مشکلاتی از این دست وجود داشت. زمزمه‌هایی در رختکن بود که نتایج فاجعه بار تیم، قرار نیست پایانی داشته باشد. به لیگ اروپا نرسیدن، نهم شدن در لالیگا، حذف از کوپا دل ری به دست تیمی دسته سومی و ... همه و همه، بازیکنان را به آینده بدبین کرده بود. همین هم باعث شد جو عجیبی بر رختکن حکم فرما باشد. عجیب از این لحاظ که به گوش شما می‌رسید فلان بازیکن می‌خواهد برود؛ دیگری همین حالا هم پیش قراردادی با یک تیم دیگر امضا کرده است. پیش خود می‌گفتید کِی قرار است این جو مسخره به پایان برسد. خوشبختانه حالا آن روزها را به کل پشت سر گذاشته‌ایم و هم اکنون بازیکنان به جای اینکه مایل به رفتن باشند، خواهان پیوستن به اتلتی هستند.

باید اعتراف کنم که من هم لحظات بد و تلخی را سپری کردم. زمانی بود که تا مدت‌ها بیرون از خانه بودم و بیش از اندازه، می‌نوشیدم. خوشبختانه پدرم مرا به مسیر درست برگرداند. به نظرم انسان بسیار خوش‌شانسی هستم چون علی‌رغم فشار زیادی که در رشته‌ام وجود دارد، ساعات معدودی را کار می‌کنم و در عوض، پول خوبی هم می‌گیرم. در عوض به دور و برم نگاه می‌کنم و وضعیت زندگی مردم را می‌بینم. حداقل ثمره این کار این است که شغل خودم را جدی بگیرم. فوتبال را با هیچ چیز دیگری در دنیا عوض نمی‌کنم. 

متاسفانه 80 درصد بازیکنان امروزی در فضا سیر می‌کنند. به خصوص جوانان. آنها فکر می‌کنند با یک کیف مارک‌دار زیر بغل‌شان و پوشیدن کفش‌های 400 یورویی و داشتن هشت تتو، ستاره محسوب می‌شوند و مردم هم به همین دلیل به آنها احترام خواهند گذاشت. چنین بازیکنانی، دنیای واقعی را فراموش کرده‌اند. 

حواشی و جنجال‌های پیکه در رابطه با همه پرسی کاتالونیا؟ من یکی از هواداران پیکه هستم. گرچه در بسیاری اوقات با حرف‌هایی که می‌زند، موافق نیستم اما او جرات دارد و مانند آربلوا، هراسی از بیان کردن آنچه فکر می‌کند، ندارد. پیکه پشت محبوبیتش برای پنهان ماندن از عواقب احتمالی حرف هایش، پنهان نمی‌شود. شخصا امیدوارم فوتبالیست‌های بیشتری شبیه پیکه داشته باشیم.