بیاین یکی یکی همه رو مورد بررسی قرار بدیم: برای اولین بار تو این چند سال اخیر، یه کلین شیت بدون سیو داشت استقلال، البته حسینی که خودش همیشه عالیه، میشه گفت اینا رو مدیون دفاع یعنی فقط و فقط چشمی هستیم که یه نابغه است و همه امیدمون تو دربی به اونو و سیدحسینی. در کنار چشمی، استا والامقام جناب مجید حسنی رو داریم، که گویا برای اون فوتبال یعنی زدن زیر توپ و خطا کردن. این فک میکنه الان شهباززاده میاد توپاشو با تقلا میگیره و گلش میکنه، انگار همه کاوه رضایی هستن. غفوری که مافوق تصور ظاهر شد و همونم زیاد بود، من که زکی پور رو تو بازی ندیدم، اگه شما دیدین بگین چطور بود. حالا میرسیم به اعجوبه تک، استاد باقری که یه کنترل هم بلد نیست! واقعا کی به این میگه فوتبالیست آخه؟! کاری به امید ندارم که خسته بود و کم توان. داریوش و اسماعیلی هم که انگار داشتن جلو دببرستان دخترانه فوتبال باژی میکنن، هر چی توپ بود رو با یه حرکت آکروباتیک و نمایشی خراب میکردن. تنها یکم دریبل مفید زدن. اینجانب ترجیح میدم درباره شهباززاده حرفی نزنم و بگم که بیت سعید اصلا در حد استقلال نیست. امیدوارم خودش متوجه بشه و نیم فصل بره، وگرنه ما رو بیشتر حرص میده. جناب منصوریان جوری کاشتند و پرورش دادند، که تا حالا یه همچین اتفاقاتی برای استقلال نیفتاده بود. به نظر شما این اتفاقی که این همه لرد با هم یه جا جمع بشن یا تلپاتی این چیزا؟