طرفداری - رونالدینیو، فوق ستاره برزیلی اسبق دنیای فوتبال در جدیدترین مصاحبه‌اش بار دیگر تاکید کرد که با گواردیولا مشکلی نداشته و جدایی از بارسلونا تصمیم خودش بوده چرا که به اهداف و تجربیات جدیدی نیاز داشته است.

رونالدینیو که از جمله بهترین بازیکنان تاریخ بارسلونا و فوتبال محسوب می‌شود، فوتبالش را در تیم دوم گرمیو آغاز کرد؛ به تیم اول رسید و پس از درخشش در این تیم راهی پاری سن ژرمن شد. بازی‌های فوق العاده‌اش در فرانسه، چشم بارسلونا را گرفت تا یکی از اسطوره‌های باشگاه، در دوران لاپورتا به نیوکمپ آمد تا استعدادهای خدادادی‌اش را به جهان نشان دهد. پنج فصل حضور در بارسا، 145 بازی، 70 گل و 38 پاس گل و جدایی ناگهانی به مقصد میلان. رونالدینیو در ایتالیا هم نمایش‌های خوبی داشت اما مشخص بود که از اوج، دور شده است. 

به گزارش mundodeportivo، رونالدینیو اخیرا در مصاحبه با تلویزیون بارسلونا صحبت‌های جالبی درباره دلیل جدایی‌اش مطرح کرده است:

جدایی از بارسا تنها و تنها تصمیم خودم بود. خوش شانس بودم که توانستم به خانواده و دوستانم برای انجام کاری که دوست داشتم و دارم که همان فوتبال بازی کردن باشد، کمک کنم. از هفت سالگی به همین شکل بازی کردم و حالا که فوتبال را کنار گذاشته‌ام، وقت آزاد زیادی دارم و سعی می‌کنم تا حد ممکن از زندگی لذت ببرم. باز هم می‌گویم که ترک بارسا فقط تصمیم خودم بود. رفتم چون به همه رویاهایم رسیده بودم و به هدف و چالش جدیدی نیاز داشتم. گواردیولا همواره با من با مهربانی فراوان رفتار می‌کرد. او را از قبل می‌شناختم چون برادرش با نایکی همکاری می‌کرد. پپ با همه حرف می‌زد و روراست بود. 

از بردن خسته نشده بودم اما گاهی شما به تجربه‌های جدیدی نیاز دارید. به اهدافی جدید. از هیچ چیزی هم پشیمان نیستم. شاید بگویید اگر در بارسا می‌ماندم، می‌توانستم جام‌های بیشتری ببرم اما در فوتبال شما هرگز نمی‌توانید چیزی را پیش بینی کنید چون بازی لحظه‌هاست. اتوئو گفته بود که من مانند او تمرین نمی‌کنم؟ چیزی از این حرف‌ها را یادم نمی‌آید. همیشه رابطه بسیار خوبی با ساموئل داشتم.

تشویق شدن در برنابئو؟ شب بی نقصی بود. زیبا بود. بازیکنان بسیار کمی تجربه تشویق شدن در برنابئو به عنوان بازیکن حریف را داشته‌اند. یکی از آنها مارادونا بود. آن شب را هرگز فراموش نمی‌کنم. 

بهترین مربی‌ای که داشتم، فرانک رایکارد بود. او تحت هر شرایطی، آرامش را به تیم تزریق می‌کرد.

مسی؟ وقتی او به تیم اول آمد، یک دوست کوچک بود اما حالا یک دوست، انسان و شخصیت بزرگ است. این شادی نصیبم شد تا پاس اولین گل را برای او ارسال کنم. از همان ابتدا هم همه می‌دانستیم او یکی از بهترین‌ها یا بهترین خواهد شد. امیدوارم مسی همچنان بهترین بماند. بهترین بازیکن تاریخ؟ فوتبال، بازی لحظه‌هاست. پله، مارادونا و روماریو در دوره خودشان بهترین بودند. 

تمام تیم‌هایی که برای آنها بازی کردم، مانند خانواده‌ام بودند اما بارسا، بیش از بقیه شبیه خانه‌ام بود. من هرگز بارسا را ترک نکردم. 

زندانی شدن راسل؟ (کسی که رونالدینیو را به بارسا آورد). ناراحت شدم. از دلیل زندانی شدنش چندان خبر ندارم اما این خبر برای همه کسانی که او را می شناسند، ناراحت کننده بود.