۷۷ سال! ...۷۷ سال گذشت از زادروز یک ابر افسانه، از زادروز مردی که مدت ها قبل واژه ی "بهترین" را برای همیشه در تاریخ فوتبال ابدی ساخت. اسطوره ای جاودان از سرزمین فوتبال. در ۲۳ اکتبر ۱۹۴۰ مردی چشم به جهان گشود که در طالعش نوشته بودند: "تو بزرگ ترین فوتبالیست تمام ادوار خواهی شد!" و همین گونه هم شد. او برای بهترین شدن، بهترین بودن و بهترین ماندن به دنیا آمده بود. از آن روزهای ابتدایی در قد و قامت یک پسر بچه کم سن و سال و چالاک که بزرگ ترین ستاره های فوتبال را به چالش می طلبید، تا آن وداع باشکوه و تاریخی در استادیوم غول پیکر نیوجرسی در حضور بابی مور، کارلوس آلبرتو و محمد علی فقید، تاریخ فوتبال زیباترین و پرغرورترین روزها و سال ها را به چشم خود می دید. روزگاری که "پله" فرمانروای مستطیل سبز و فاتح دروازه ها و قلب ها بود و چه خوشبخت بودند آنان که از نزدیک شاهد جادوی حضور تو در زمین بودند. تاریخ فوتبال گواه آن است که هر کس تو را دید و شناخت، هرگز دلش به سوی دیگر نرفت. اگر لیونل مسی یا کریستیانو رونالدو را امروزی ها بهترین می دانند، اگر مارادونا از خود برای هم نسلانش بت ساخته بود، اگر هر فوتبالیستی در سرتاسر این کره خاکی ادعای برترین بودن دارد، همه این اما و اگرها تنها برخاسته از یک دلیل است؛ آن ها هرگز "پله" را نمی شناسند! گواه برتری و بی تکراری تو چیزی فراتر از عبور از مرز ۱۰۰۰ گُل و ۳ بار فتح جام زرین جهان نماست. آن چه که پله از آن عبور کرد مرزهای منطق و توانایی یک انسان بود. او فراتر از یک نام و ماورای یک فوتبالیست بود، او "پله" بود! ... و چه زیباست آن جمله ی معروف که می گوید: "پله با فوتبال بزرگ نشد، بلکه فوتبال با پله بزرگ شد!"
پله، فریاد برتری سیاه در مستطیل سبز ... تولدت مبارک "پادشاه واقعی فوتبال" ?❤
