فارغ از اینکه شنبه‌ها روزه بعد از تعطیلی‌ست و روزه کار و یک کِسلی خاصی در خود نهفته اما برای من همیشه مانند عاشقی بوده که به معشوقش خواهد رسید...شنبه‌ها و یکشنبه‌ها اول هفته ما و آخره هفته اونا بهترین قرارمون روی کاناپه مقابل تلوزیون است،این قرار از ظهر شروع میشود تا...تا پاسی از شب به صرف تماشای کلی هنر و صحنه‌های جذاب فوتبالی که ای کاش آخرش هممون خوشحال باشیم از پیروزی تیم محبوبمان که البته اینطور نخواهد بود،امروز خیلی‌ها میلانی هستند و خیلی‌ها یوونتوسی...خیلی‌ها تاتنهامی و خیلی‌ها یونایتد...و خب در این میان هواداران رئال و بارسا این هفته آسوده خاطر هستند بابت بُرد تیمشان و بازهم باید سیراب شویم از بازی پرگل من‌سیتی و بازهم دعا کنیم که آرسنال ناپلئونی ببرد و بایرن به رقابتش با دورتموند ادامه...البته این اواخر یک دغدغه هم اضافه شده،کاش این هفته الکس نوری بالاخره ببرد!!! زندگی واقعا همینه،همین دلخوشی‌های کوچک فارغ از هر چیزی...