خداروشکر انقدری زمان نگذشته که آدمها برامون فقط یه خاطره بشن، از آدمها منظورم فقط جسم اون افراد نیست بلکه عقاید و باورها هم جزئی از اون آدمهان حالا چجوری؟چاره کار یه فیلتر شکن و یه جستجوگره؛ فیسبوک رو توی بار بالا تایپ کنید و ۷-۸ سال فلش بک بزنید. اونجا هنوز موهای باباتون سفید نشده، داداشتون تازه داره جوش بلوغ درمیاره، مامانتون صورتش چروک نداره و پدربزرگتون هنوز زندست. اونجا میلان تازه خسته شده، مسی تازه دومین توپ تلاشو گرفته، همه بچه ها از بارسلونا و تیکی تاکاش و مربی جذاب جوونش صحبت میکنند، همه از خداحافظی سرالکس نگرانند و چشم به راه جانشینش هستند. فاصله زندگی تا مرگ، صعود تا سقوط و نگرانی‌ها دست توئه، اگه اون فیلترشکن قطع بشه آدمها و عقاید زیادی میمیرند و متولد میشند.آره،حس عجیبیه درست مثل داشتن ماشین زمان آقای پیپادی. فقط تویی که میدونی میلان نه تنها با رانت برلوسکونی بلکه با پول تاجرهای چینی هم اون میلان قدیم نمیشه، تویی که میدونی از اون به بعد مسی و رونالدو تقریبا یکی در میون توپ طلا ها رو تقسیم میکنند، تو میدونی که اون بارسلونا با از دست دادن گواردیولا و شوک وارد شده از مرگ تیتو کم کم تاج پادشاهی شو زمین میزاره و در آخر تویی که میدونی منچستر بدون رئیس یعنی مرگ یعنی حسرت ولی نمیتونی داد بزنی و صداتو به گوش اونا برسونی انگار تو مرده‌ای و اونا زنده. آخرش هم ناامیدانه فیلترشکن رو قطع میکنی و با موزیک متن بوق ممتد به مرگ تدریجی رویاها فکر میکنی.