40 50 سال پیش ترانه سراها اکثرشون مرد بودن و افراد دارای بینش اجتماعی مثل شهریار قنبری یا جنتی عطایی وشاهد اهنگ های جاودانه با ترانه های بینظر بودیم الان اکثر ترانه سراهها زن هستن و تنها مضمون ترانه هاشون عشق های یک روزست و شاهد این ابتذال در موسیقی ایران هستیم اکثر اهنگ ها بعد از چند ماه فراموش میشن به نظرتون چاره برگشت موسیقی ایران به جایگاه خودش چیه