۳ فصل مورینیو: تیم شدیدا تاکتیک پذیر و با برنامه ولی ضعیف در بحث روحی روانی..بازی های لالیگا(تقریبا بجز فصل آخر) و هر بازی تقریبا میانگین ۳ گل زده، بازی زیبا و البته کریستیانویی که سبک رئال حول‌محور او چیده شده بود( البته بعلاوه ۲ سال کارلتو)، ضد حملات زهر دار و بازی‌تک ضرب و عالی اما در مقابل‌تیم های نامی ترسو و شدیدا محتاط، و بهترین مثال بازی با بایرن که اون رونالدوی تاریخی و خط حمله ۴ نفره وحشتناک رئال(بنزما، اوزیل، رونالدو و دیماریا) توان زدن ۴ گل رو هم داشت ولی ژوزه دستور دفاع‌کردن داد و رونالدو در اثنای بازی به مورینیو اعتراض کرد..همینطور بازی با دورتموند فصل ۲۰۱۳ که با استفاده از آلونسو، خدیرا و اسین تیم رو نابود کرد. *زیدان: نبود تاکتیک خاص در تیم ولی قدرت روحی روانی و اعتماد به نفس بالا ، تکیه بر حفظ توپ و پاس های تکراری در عرض‌بین هافبک ها و فولبک های تیم ، مستاصل در مقابل تیم های کوچک و متوسط و فوق العاده در مقابل تیم های بزرگ(البته فصل قبل نه این فصل) ...به حاشیه کشیده شدن محور تیم یعنی رونالدو و ترکیب چیدن حول محور ایسکو! امان از گوساله های برنابئو که زیدان، رونالدو و کاسیاس رو دائما هو میکردن ولی هر بازی شعار ایسکو ایسکو سر‌ میدن!!