در گورستان "لِس کورتس" قبرها ردیف به ردیف و در هفت طبقه روی هم چیده شدهاند که نردبانهایی تا ارتفاع آخرین طبقه به این گورها تکیه دادهاند و منتظر جسمهایی تازهاند، درست شبیه به کتابداری که از نردبان بالا میرود تا کتابها را در در قفسهها فوقانی بچیند در گورستان "لِس کورتس" نیز وضع همینگونه است. در این قفسهها 28،399 گور در محیطی به مساحت 34،417 وجود دارد.
در میان این همه چند تن از بزرگترین بازیکنان بارسلونا خفتهاند. بازیکنانی چون پائولینو آلکانترا که با 369 گل به مدت 87 سال برترین گلزن تاریخ باشگاه بارسلونا بود. بازیکنی که پس از بانشستگی، پزشک خیابانهای فقیرنشین باری زینو در محله رامبلاس شده بود. سزار رودریگوئز که در جدول گلزنان پشت سر مسی و آلکانترا قرار دارد. جوزپ سیمتر، بازیکن و مدیر ورزشی بارسلونا و رئال مادرید. خاویر یوروتیکوچئا، دروازبانی که پس از 11 سال حسرت، قهرمانی لیگ را به همراه بارسلونا به دست آورد تا رادیو کاتالا فریاد "دوستت داریم یوروتی" را سر دهد.
از کنار قبر لازلو کوبالا، بازیکنی که میگویند نیوکمپ را ساخته و مجسمهاش با آن عضلات تنومد در ورودی استادیم نصب شده عبور میکنیم، از اینجا میتوان قسمت شمالی نیوکمپ را که از بالای دیوار گورستان بیرون زده ببینیم. خولیو سزار بنیتز هم اینجاست، بازیکنی که درست سه روز قبل از رویارویی بارسا و رئال مادرید در سال 1968 بر اثر مسمویت غذایی درگذشت.
اینجا یعنی در گورستان لِس کورتس یک روز شلوغتر از همه روز هاست و آن روز هم روز قبل از بازی با رئال مادرید است، روزی که پر است از آدمهایی که به دیدار بازیکنان، دوستان و آشنایان خود آمدهاند و از آنها برای بازی فردا طلب کمک میکنند». اینها را زنی که در گورستان کار میکند برایمان گفته است، زنی که راهنمای مردم است، راهنمای مسیرهای پر پیچ و خم گورستان از میان گلهای رز سنگ قبر لازلو کوبالا، از میان عکسها و روبانهای قرمز و زرد کاتالان و آبی اناری بارسلون که در جای جای گورستان دیده میشود.
آری فاصله آمدن و رفتن از این دنیا چندان زیاد نیست. و یکی از زیباترین چیزهایی که در این مسیر کوتاه ایستاده، بدون تردید نیوکمپ است! جایی که جسمهای فانی را که در چند قدمیاش به خاک سپرده میشوند، برای همیشه در ذهنها جاودانه میکند!
