ایتالیا امشب ایتالیا نبود.راستش امشب از شدت استرس دست هام میلرزید.راستش شاید مسخره ام کنید ولی بعد بازی گریه کردم.خوشحالم بقیه خانواده ام خواب بودن منو ندیدن.من دید خوبی به این ایتالیا ندارم.وقتی یه شب توی بچگی نشستم بازی دوستانه ایتالیا رو دیدم گفتم این تیم لاجوردی همونیه که عاشقشم.متاسفانه وقتشه که اعتراف کنم وقت یه انقلاب رسیده.یا یه تصمیم درست گرفته میشه و مثل آلمان دوباره به سطح اول برمیگردیم یا به ته چاه سقوط میکنیم.مقصر همه ی این ها هم اون پیرمرد عوضی تاوکیو هه.راستش میترسم اینو بگم ولی احتمالا آتزوری حذف میشه.البته نباید امیدمونو از دست بدیم.برای اولین بار توی کل زندگیم فوتبال منو بدجوری ترسونده.