طرفداری- ینس لمن در کتاب خود، به تنها حضورش در فینال لیگ قهرمانان اروپا پرداخته است. فینال سال 2006 لیگ قهرمانان اروپا و مصاف آرسنال و بارسلونا که با برتری 2-1 آبی و اناری پوشان خاتمه یافت.
وبسایت FFT، توصیف ینس لمن از فینال سال 2006 لیگ قهرمانان اروپا را منتشر کرده است. در این دیدار، آرسنال علیرغم اخراج لمن و یک بازیکن کمتر، نیمه اول را با تک گل کمپل پیروز به رختکن رفت. اما دو گل در 15 دقیقه پایانی از اتوئو و جولیانو بلتی باعث شد تا آرسنال فینال را بازنده باشد. ینس لمن این صحنهها را از روی سکو تماشا میکرد. او در کتابش، از نگاه بهت زده الکس فرگوسن به خودش و اشکهایش روی سکوها نوشته است.
سرانجام، در ساعت یک ربع به نه، بازی آغاز شد. دوباره با سیستم 4-5-1 بازی میکردیم با تیری آنری به عنوان تک مهاجم. برخلاف سیستم معمول هجومی خود، آرسن ونگر ما را در لیگ قهرمانان با این سیستم به بازی گرفت که موفقیت آمیز هم بود. در دور حذفی ما یک گل هم دریافت نکرده بودیم.
بعد از چند دقیقه، تیری آنری اولین موقعیت گل فوقالعاده را به دست آورد، در پی آن تیم اسپانیایی دو ضربه در چارچوب داشت که به راحتی آنها را مهار کردم. چهار دقیقه بعد از نه، آن لحظه افتضاح از راه رسید. رونالدینیو پاسش را فرستاد، اتوئو شروع به دویدن کرد، لمن شیرجه رفت و داور در سوتش دمید.
پس از اخراج، به رختکن رفتم تا لباس تمیز بپوشم. حالا باید چه کنم؟ پیش از آنکه به سکوها بروم، برای چند دقیقه مردد همان اطراف نشستم. هنگام بالا رفتن از سکوها، به سر الکس فرگوسن برخورد کردم، با چشمانی بهت زده به من نگاه میکرد، طوری که انگار شیطان را دیده است. با گفتن بدشانسی، شانه بالا انداختم و به راهم ادامه دادم.
زمانی که یک صندلی پیدا کردم، به لاسا و متس ملحق شدم (فرزندان لمن) که کنار همسر و برادرم نشسته بودند. آنها را در بغلم گرفتم و بالاخره اشکهایم سرازیر شد.
هیچ توضیح دقیقی برای چیزی که در آن لحظه موجب تسکین شود وجود ندارد. لحظهای که تمام هدفها، آرزوها و جاهطلبیهای چند ماه گذشته در سیاهچاله ناامیدی ناپدید میشود.
شک داشتم که دیگر هیچگاه قرار نیست در فینال لیگ قهرمانان اروپا بازی کنم اما اجازه ندادم این فکر با من بماند.