مربیان و تاکتیکهای بسیاری را میشناسیم ، از کرایوف گرفته تا پپ از فرگوسن تا مورینیو ...
به نظر شما بهترین تاکتیک ابداعی و بهترین سبک فوتبالی کدام است ؟
هرکس سلیقه ای دارد ، یکی ضد تاکتیک میپسندد و دیگری هجوم ، یکی مالکیت دوست دارد و دیگری ضد حمله .
واقعا تیکی تاکا یا مالکیت توپ و ایجاد موقعیت پپ دلنشین تر است یا دفاع خوزه یا جنگندگی سیمئونه و تعادل یوپ هاینکس ؟
از نظر من هر کدام جذابیتهای خاص خود را دارد
پپ با ایجاد موقعیت های فراوان و بعضا سیستم حوصله بر تیکی تاکا برای خود نامی دست و پا کرد ، سیستمی که از ترکیب افکار کرایوف و مربیان مکزیکیِ سالهای پایانی فوتبال خود به آن رسید ، او واقعا لایق لقب فیلسوف است .
سیمئونه مربی جنگجویی که بازیکنانش را مثل گلادیاتورها به زمین فرستاده و از آنها میخواهد بدوند و بجنگند .
خوزه ، یک مربیه با پشتکار و جاه طلب است که همواره در حال آموختن است ، ایرادی بر پپ وارد است که برای پیاده کردن افکار خود احتیاج به بازیکنانی خلاق دارد که تا به حال در هر تیمی بوده در اختیار داشته و به خوبی افکار او را پیاده کرده اند . در صورتی که مورینیو میتواند تیمی ساده را به موفقیت (برای هر تیم موفقیت تعریفی مجزا دارد) برساند .
از هر زاویه که نگاه کنید مربیان بزرگ افکار بزرگی دارند و صرفا همین مسله است که به تاکتیکها ارزش میدهد .
و اما تنها چیزی که در این بین تغییر نمیکند علاقه به پیروزیست .
تاکتیک پپ بدون موفقیت جذاب بود ؟ خیر
نحوه دفاع خوزه در اینتر و ... بدون موفقیت ارزش داشت ؟ خیر ( هرچند که تیمهای خوزه تنها در شرایطی به دفاع میپرداختند که شانس پیروزی کمتری نسبت به رقیب داشته باشند )
مهمترین نکته در بین تمام تاکتیکها پیروزیست البته نباید اشتباه کرد که پیروزی هم به هر قیمتی ارزش ندارد ، این که مثل تیمهای داخلی بدون برنامه و اصولا مبتنی بر سانتر یا اشتباه فردی حریف به گل برسیم جذابیت پیروزیِ توام با تاکتیک را ندارد هرچند که آن هم برای طرفداران خودی جذاب است .
مطمئن باشید که تمامی تاکتیک ها و تمامی ستاره ها برای رسیدن به پیروزی ساخته شده اند ، از تاکتیک تیم رقیب ایراد نگیرید !
