هر سال از قدرت باشگاه های انگلیسی در اروپا کاسته می شود. مطابق قوانین یوفا از سال ۲۰۱۸ به بعد، سهمیه چهار لیگ معتبر اروپایی با اعمال ضرایب مختلف، دچار تغییر خواهد شد. در حال حاضر، سهمیه انگلستان ۴ تیم بوده و در رتبه بندی باشگاهی یوفا، در مکان سوم حضور دارد. چه بسا با ادامه این نتایج ضعیف باشگاه های انگلیسی، تعداد سهمیه لیگ برتر در اروپا دچار کاهش شده و به کشورهای دیگر از جمله ایتالیا یا فرانسه تعلیق بگیرد.
تعداد تیم های باشگاهی هر کشور در مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا طی ۵ سال گذشته، معیار بررسی این سهمیه ها است. از ۴۰ تیم حاضر در مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا طی ۵ سال گذشته، ۱۵ تیم اسپانیایی، ۹ تیم آلمانی، ۶ تیم فرانسوی و فقط ۴ تیم انگلیسی حضور دارند. فراموش نکنیم که حدود یک دهه قبل، لیگ قهرمانان اروپا در تسخیر باشگاه های انگلیسی بود و بارها شاهد حضور باشگاه های لیگ برتر در مرحله نیمه نهایی و حتی فینال های کاملاً انگلیسی در لیگ قهرمانان اروپا بودیم.چلسی و منچستر یونایتد در آن سال های طلایی، سردمدار لیگ برتر در اروپا بودند. اگر ناکامی های تاتنهام و منچستر سیتی را ناشی از تجربه کم آنها در اروپا بدانیم، توجیه شکست های سریالی آرسنال بسیار دشوار و پیچیده است. چگونه می توان شکست ۱۰-۲ آرسنال مقابل بایرن مونیخ را با توجه به تجربه و سابقه توپچی ها پذیرفت؟ آرسنال یکی از معدود باشگاه های اروپایی بوده که حضور مداوم در لیگ قهرمانان اروپا طی ۲۰ سال اخیر داشته است.فارغ از مصادیق مختلف همچون تاتنهام، آرسنال، منچستر سیتی و ...، باید دلایل کلی تری را برای ناکامی باشگاه های انگلیس در لیگ قهرمانان اروپا جستجو کرد. بسیاری از ناظران خارجی معتقدند که عدم وجود تعطیلات زمستانی یکی از معضلات اساسی در فوتبال انگلستان بوده و موجب افت شدید باشگاه های این کشور به ویژه در نیم فصل دوم می شود. اگر هم صحت چنین استدلالی را بپذیریم، این پرسش مطرح می شود که فشردگی مسابقات و عدم وجود تعطیلات زمستانی یک پدیده جدید در فوتبال انگلستان نیست و با وجود همین برنامه ریزی فشرده، باشگاه هایی مانند منچستر یونایتد، چلسی و لیورپول حدود یک دهه قبل در فوتبال اروپا قدرت نمایی می کردند.
