این روزها برای تماشای هر فیلمی فقط کافیست طالب شوید . با یک کلیک ساده و صرف یکی دو گیگ از حجم اینترنت به بهترین و به روزترین فیلم ها و با بالاترین کیفیت دسترسی پیدا می کنید و سپس با انواع پخش کننده ها ( به ویژه قدرتمند ترین سینماهای خانگی ) این فیلم ها را تماشا می کنید و لذت می برید .
اما همیشه تماشای فیلم به این سادگی و راحتی نبود ! . اگر مثل من سی و شش ، هفت سال از عمرتان گذشته باشد به خوبی دهه 60 را به خاطر می آورید . زمانی که برای تماشای چند کارتون محبوب مثل سیندرلا ، زیبای خفته و یا پری دریایی باید به سراغ دستگاه ویدئوی بتامکس می رفتید که با هزار مشقت تهیه کرده بودید ( آن زمان داشتن دستگاه ویدئو جرم بود !) .
دورانی که ما فیلم ها را با بدترین کیفیت و با بیشترین خط و خش تماشا می کردیم و از خوشحالی هم در پوست خود نمی گنجیدیم ! .
مدتی بعد که شرایط کمی بهتر شد دستگاه های بتامکس جای خود را به ویدئوهای فیلم بزرگ داد که بیشتر از همه با مارک aiwa بود . ما در خانه یک دستگاه آیوای کارگر داشتیم که نمی دانم کی و کجا گم شد !. هر جا هست خدا نگهدارش باشد که کلی فیلم با آن دیدم از جمله فیلم هندی معروف آن سالها - ملکه مارها – که طوفانی به پا کرده بود . اما همچنان کیفیت خراب و نچسب بیداد می کرد . تا اینکه اول خبر تشریف فرمایی VCD را شنیدیم و سپس خود آن را دیدیم . باور کردنی نبود . به قول بچه های آن دوارن کیفیت آینه بود !. اولین فیلمی که با این فرمت دیدم در خاطرم نیست اما خوب به یاد دارم که همان حس و حالی را داشتم که وقتی فیلم باشگاه مشت زنی را با صدای دالبی روی پرده سینمایی در دوبی می دیدم . مثل ندید بدیدها فقط به واکنش مردم توجه می کردم تا خود فیلم !. همه چیز برایم تازگی داشت .
.. و بعد DVD آمد و بعدتر DVD 10 و بعد از آن DVD 18 و سرانجام BLU-RAY. اما از شما چه پنهان هنوز لذت تماشای قیصر و طالع نحس با کیفیت VHS و با کلی خش در دلم مانده است . نوستالژی آن سالها دیگر تکرار نمی شود . حتی با تماشای آواتار در Electric Cinema لندن !!
