اول فصل که میلان چهارگل و سه گل به حریفان قدرتمند تدارکاتی از جمله بایرن و ... می زد، خیلی ها تحت تاثیر قرار کرفته بودند و اینده عالی پیش بینی می کردند. اما از ابتدا مشخص بود برخلاف بقیه تیم های بزرگ؛ نفرات خط آتش و هافبک های هجومی میلان در سطح جهانی نیستند. مونتلا ایده های فوتبالی خوبی دارد اما واقعا در خرید بازیکن بسیار ناشیانه عمل کرده است. علیرغم مخارج سنگین ، تیم میلان برای بزرگی مجدد در ایتالیا و قاره سبز، نیازمند خرید یک تمام کننده بزرگ و سه استعداد جوان و شناخته شده در نقاط وینگر و هافبک هجومی از فوتبال برزیل و ارژانتین و اروپا است. مصدومیت کونتی مدافع راست جدید، میلان را از بهترین خرید چند سال اخیرش خیلی زود محروم کرد اما با بازگشت کونتی تفاوتهای زیادی به سمت راست میلان اضافه می شود. خط دفاع تیم با رومیانیولی، موساکیو و بونوچی چیزی کم ندارد و در سمت چپ رودریگز قابل قبول است. در خط میانی لوکاتلی و کسیه زوج خوبی برای سیستم 4-2-3-1 خواهند بود. و مشخصا مشکل اصلی در چهار نفر جلو باقیست. از بین تمام مهره های هجومی فقط می شود روی اینده کوترونه امیدوار بود، بقیه مهره ها از جمله چالهان اوغلو، بورینی، بوناونتورا، اندره سیلوا و کالینیچ و ... در حد تیم های میانه جدولی هستند دقیقا هینجایی که الان میلان قرار دارد.
