دقیقه 22 لعنتی، شاید اگر آن ضربه و خروج والدز نبود الان در مورد پیروزی مقتدرانه بارسا ، شکست رئال و الکلاسیکوی یکشنبه شب بحث می کردیم، ولی اتفاق تلخ دیشب باعث شد آخرین بازی والدز با خاطره ای فوق العاده بد یعنی پارگی لیگامنت همراه شود!
این مصدومیت نه تنها لالیگا، چمپیونز لیگ و پوشیدن دوباره پیراهن بارسا را از او گرفت، بلکه مانع از حضور او در برزیل خواهد بود تا شاید شانس بازی کردن در آخرین جام جهانی دوران فوتبالش را از او گرفته باشد چیزی که حق او نبود، حداقل در این فصل!
بعد از بازی سراسر هیجان و اکستازی وار سانتیاگو برنابئو، درست سه روز بعد در نیوکمپ دوران حرفه ای والدز در بارسلونا پایان یافت، بازیکنی که از ماه ها قبل تاریخ جدایی خود را مشخص کرده بود و امیدوار بود در پایان فصل با کسب حداکثر جام های ممکن و در اوج از تیم محبوبش کنار برود، شانس خداحافظی بزرگ را از دست داد تا یکی از برترین دروازه بان های تاریخ کاتالونیا به طرزی غم انگیز از این تیم جدا شود تا ما از دیدن خوشحالی های جالب پس از گل او در لباس آبی اناری محروم شویم.
شاید بتوان ضربه آزاد فابین اورلانا را علت این اتفاق بدشگون برای بارسایی ها دانست؛ او پس از مهار توپ درد شدیدی را از ناحیه زانو احساس کرد و لحظاتی بعد در حالیکه صورت خود را با دست پوشانده بود روی برانکارد از زمین خارج شد تا در این برهه حساس از لالیگا، فینال کوپا دل ری و یک چهارم نهایی چمپیونز لیگ شوک بزرگی به تاتا و میلیون ها هوادار بارسایی وارد کرده باشد.
بعد از این اتفاق ناراحتی در چهره تک تک بازیکنان مشهود بود، بطوریکه نیمار بسختی می توانست ناراحتی را از چهره اش مخفی کند و تیم پس از زدن گل دوم عکس العمل خاصی نشان ندهند و نزدیک ترین دوست والدز یعنی اینیستا پس از دادن پاس گل دوم به لیونل مسی تنها لبخندی روی لب داشت تا بخوبی نشان دهنده شوک وارد شده به تیم باشد؛ اهمیت این اتفاق زمانی مشخص می شود که اینیستا بعد از بازی در مورد این اتفاق گفت : "مصدومیت ویکتور، ما، بازی و کل نیوکمپ را تحت تاثیر قرار داد، از این موضوع فوق العاده ناراحتم ولی کاری از دست من بر نمی آید؛ فقط می توانم برای او آرزوی سلامتی کنم."
پینتوی 38 ساله به جای او وارد بازی شد و چند سیو خوب داشت ولی هیچگاه گلری 38 ساله مثل پینتو تکیه گاه محکمی برای تیم بزرگی مثل بارسا نخواهد بود، با این حال تاتا اعتقادی به جذب دروازه بان دیگری در این مقطع فصل نداشته و می گوید: "مصدومیت ویکتور ضربه بزرگی بود ولی ما باید بدون او هم تمام تلاشمان را بکار گیریم و مسیرمان را ادامه دهیم، ما در چارچوب خود دروازه بان خوبی چون پینتو خواهیم داشت."
با همه این تفاسیر این مصدومیت شش ماهه پایانی بر بهترین فصل فوتبالی والدز در طول دوران ورزش حرفه ای او خواهد بود؛ کما اینکه او امید زیادی به بازی کردن در برزیل داشت و حتی در سال 2012 همراه با خانواده اش در ریو حضور یافته بود و چند کلیپ تبلیغاتی پر کرده بود و در آنجا ابراز امیدواری به شروع هرچه سریع تر این رقابت ها کرده بود، اکنون باید امیدوار به تماشای بازی ها از سینمای خانگی منزلش باشد!
اکنون او در اوج قدرت مجبور به حاشیه نشینی شده و باید تابستان امسال گزینه های پیش رو را بررسی و تیم جدیدش را معرفی کند و با بستن چمدان هایش راه را برای حضور تراشتگن آلمانی باز کند.
فوتبال کمی بی رحم است و کاپیتان سوم 32 ساله بارسایی ها آخرین قربانی مصدومیت های طولانی مدت است و او را تا سپتامبر یا اکتبر سال جاری مجبور به خانه نشینی کرده است؛ لحظه سختی است ولی اکنون در اواخر ماه مارس مجبور به خداحافظی با یکی از محبوب ترین دروازه بان های تاریخ بلوگرانا هستیم و شاید سال آینده مجبور به تماشای بازی او در ورزشگاه امارات، اتحاد و یا شاید هم شهر موناکو فرانسه باشیم؛ اما چیزی که مشخص است این خواهد بود که والدز سزاوار خداحافظی باشکوه تری بود!
