ز رئال دهه ی 1940 تا رئال اواسط دهه ی 1970 به عنوان چشم و چراغ حکومت اسپانیا یاد می کنند،باشگاهی که عنوان سوگلی جکومت زنرال فرانکو با "تیم رژیم" را گرفت.باشگاهی که افتخارات پرشماری کسب کرد و در دورانی که اکثر کشورهای اروپایی به دیکتاتریسم حکومت فرانکو دهن کجی می کردند و اسپانیا تک افتاده به شمار میرفت نقش تیم ملی اسپانیا را هم بازی کرد.فرناندو ماریا کاستیا،وزیر امور خارجه حکومت فرانکو،طی سال های 1957-1969 بارها پیروزی های دهه 1950 رئال را ستود و باشگاه را بهترین نماینده اسپانیا در خارج از مرز ها خواند.خوزه سالیس،نخست وزیر اسپانیا در سال 1959، فوتبال را عامل ارتباطی با سایر کشورها قلمداد کرد و پیش از یکی از سفر های رئال به خارج کشور خطاب به مربیان و بازیکنان گفت:"...شما مفیدتر از همه سفرای ما بوده اید.مردمی که روزگاری از ما نفرت داشتند اکنون به شناخت دیگری از ما رسیده اند.من از شما سپاس گذارم،چرا که حصار تنیده شده دور اسپانیا را شکستید.پیروزی شما افتخار بزرگی برای همه اسپانیایی هاست.بدانید وقتی پس از هر بازی به رختکن بازمیگردید،همه اسپانیایی ها به شما فکر میکنند و به پیروزی های بدست آمده توسط شما می بالند."
خوزه سالیس در سخنان دیگری در سال 1961 اظهار کرد:"...بازیکنان رئال مادرید،سفرای واقعی ورزش هستند و بهترین نمایندگان اسپانیا به شمار میروند که به خارج از مرز های کشور سفر کرده اند."
اکثر مدیران رئال مادرید،خصوصا کسانی که در سانتیاگو برنابئو اسم و رسمی داشتند برگزیدگان رژیم فرانکو به شمار میرفتند.حضور نمایندکان دولت در اکثر بازی های رئال مادرید در برنابئو نمایانگر نزدیکی رئال و حکومت بود.ژنرال فرانکو فقط در برنابئو حضور یافت و همراه ژنرال هایش دیدار نهایی جام ملت های اروپا 1964 بین اسپانیا و شوروی را از نردیک تماشا کرد.دیداری که به پیروزی دو بر یک اسپانیا انجامید.در ۱۹۴۳، بارسلونا در نیمه نهایی مسابقات کوپا دل جنرالیسمه به مصاف رئال مادرید رفت. دیدار رفت دو تیم در لس کورتس با نتیجه ۳–۰ به نفع بارسلونا پایان یافت. گفته میشود قبل از بازی برگشت رئیس امنیتی دولت فاشیستی فرانکو به همراه ۴ بازجوی خشن و معروف خود وارد رختکن بارسلونا شد. از قول بازیکنانی که در آن رختکن مخاطب وی بودند نقل شده که او بازیکنان بارسا را تهدید به مرگ خانواده هایشان و و مشکلات شدید امنیتی کرد و به آنها گفت که اگر امروز میتوانید فوتبال بازی کنید به خاطر سخاوت بیش از حد فرانکو است. پس عاقل باشید و با شکست خود فرانکو را خوشحال کنید. پس از آن بارسلونا وارد میدان شد و در آن بازی با نتیجه ۱۱–۱ از رئال شکست خورد در سال ۱۹۵۳، سنتیاگوبرنابئو یسته وی تصمیم گرفت تا سیاست جدیدی به کار ببرد و بازیکنان بزرگ را به تیم بیاورد که اولین اقدامش، خرید آلفردو دی استفانو که قرارداد رسمی با بارسلونا امضاء کرده و عضو باشگاه بارسلونا به حساب میآمد بود. بعدها فاش شد که ژنرال فرانکو در این خرید نقش اساسی داشت و با فرستادن مأموران ویژه خواهان لغو قرارداد آلفردو با بارسلونا شد.
