میخاییم در مورد دو نفر حرف بزنیم که گاهی خدماتی داشتن که رئالیا چپ و راست ازشون تعریف کردن ولی بعضی وقتا هم ضربه هایی به تیم زدن که منفور رئالیا شدن.پرز و مورینیو.بهتره بدیا و خوبیای هر کدوم رو ذکر کنیم و بعدش مقایسه کنیم
از پرز شروع کنیم
خوبیا:
نجات دادن رئال از بحران مالی:همه میدونیم که پرز تیمو در شرایطی تحویل گرفت که از بحران مالی رنج می برد و بدهیای فراوانی داشت ولی پرز با شم اقتصادی بالاش نه تنها باشگاه رو به ثروتمندترین تیم دنیا تبدیل کرد که حتی به گفته ی خودش میزان بدهیای تیم رو هم به صفر رسوند
خریدهای عالی:که از بین اینا میشه به زیزو و کریس اشاره کرد که تو 4 سی ال اخرمون بیشترین نقش رو داشتن.بجز این دوتا هم خریدای فوق العاده ای مث کروس-مودریچ-ژابی-کاسیمیرو-ایسکو و...داشت
جامها:حداقل تو دوره دومش کارنامه قابل قبولی از این لحاظ داشت طوری که از لحاظ تعداد فقط دون سانتیاگو بالاتر از پرزه
بدیا:
رفتار بد با اساطیری مث رائول،سن ایکر،ردوندو،هیه رو،گوتی،...که هر کدوم بین مادریدیسموها همچون یک خدا بودن.البته شاید برا رئالیا هم تحمل نیمکت نشینی اسطوره هایی مث رائول سخت بود چیزی که تو این با افزایش سن این بزرگان خواه ناخواه اتفاق میفتاد ولی بازم نمیشه پرز رو بخشید.حداقل میتونس مثلا برا سن ایکر مراسم خداحافظی بهتری ترتیب ببینه
انجام اعمالی خلاف ارزشای رئال:تو dna رئال هیچگونه تفاوتی بین صاحبان باشگاه وجود ندارد و تیم تمام کمال متعلق به هوادارانه و رئیس باشگاه رو هم که اعضا انتخاب میکنن ولی پرز با بعضی کاراش مث همون عوض کردن قوانین به سود خود سعی کرده تا حدی دیکتاتوری اعمال کنه که اصلا با فرهنگ رئال جور درنمیاد
خریدای بد:فقط کافیه به همین جمله پرز بعد خرید بکهام توجه کنید تا عمق فاجعه رو درک کنید:من بازیکنی که پاس دو متری میده رو فروختم(ماکه له له)و عوضش بازیکنی اوردم که پاسای سی متری میده.
دقیقا همین عدم درک فوتبالی پرز باعث شد که خیلی وقتا خریدای بد و غیرضروری انجام بده که تنها ثمره ش برا تیم حواشی مختلف بود
دخالت تو کار مربی:به کرات دیدیم که پرز برا اهداف تبلیغاتی تو انتخاب ترکیب دخالت کرده و خیلی وقتا نتایج اسفباری به خاطرش به تیم تحمیل شده.
در مجموع بخاییم قضاوت کنیم نه میشه عاشق پرز بود و نه میشه ازش متنفر بود.نه صفر نه صد،50
مورینیو:
خوبیا:
جلوگیری ازیه فاجعه بزرگ قبل پیوستنش به رئال با اینتر:اینو دیگه همه میدونیم و نیازی به گفتنش نیس
باز گرداندن رئال به اوج:رئال سالها تو تو مرحله یک هشتم حذف میشد و حتی با پیگرینی هم نتونس از این مرحله رد شه ولی تودوران مورینیو هر سال حداقل به نیمه نهایی رسید.هر چند صعود به نیمه نهایی برای رئال افتخار محسوب نمیشه ولی مورینیو یه جاهایی بدشانسی هم اورد که نتونس رئال رو قهرمان کنه و البته فجایع داوری مخصوصا تو سال اول.البته خودشم تو این ناکامیا کم تقصیر نبود
بدیا:
رفتارش با سن ایکر:دیگه همه رئالیا میدونیم که چه بلایی بر سر سن ایکرمون اورد و فک نکنم اصلا نیازی به شرح بیشتر باشه
مصاحبه های پرعقده ش بعد رفتن:بعد رفتنش حرفایی زد که هرگز ازش انتظار نمیرفت و نشون داد که چقدر دوروس.چرا که همین ادم تو دوران حضورش تو رئال چپ و راست داشت حرفای قلمبه سلمبه در وصف رئال میگفت.با این کاراش نشون داد که ادم نون به نرخ روز خوریه
تفرقه انداختن تو تیم:همه یادمونه که تو فصل اخر چه تورختکن چه تو سکوها باعث چن دستگی شده بود که تو طول فصل بدجور به ضرر تیم تموم شد
در مجموع مورینیو هم همونقدر که خوب بوده همونقدرم بد بوده و دقیقا مث پرز نه صفر نه صد بلکه 50
