دو توييت از يك نفر به فاصله ي زماني چند سال .
تصوير اول :
٤ تا با گل ها و آمار
٤ تا با راي بازيكنا و مربياي نپال و بنگلادش و جزاير واق واق
تصوير دوم :
خداي من
كاري كردي كه كفش [طلا] براش جذاب به نظر مياد ، خيلي بدجنسي رونالدو.
-----
كلا هواداراي اين دو نفر [هر گروهي استثنا داره ، ولي استثنا اسمش روشه ، استثناس :) ] ميبينن بازيكن مورد نظرشون چي برده و اون ميشه چيزي كه ارزش داره. اين رو به خيل عظيمي از هواداراي دو تا تيمشون هم ميشه تعميم داد. توپ به دست پيكه ميخوره بازي پي اس جي از نظر بارسايي ها هند نيست و از نظر رئاليا هنده ، اين اتفاق براي كارواخال ميفته تو بازي با اتلتيكو و دقيقا برعكس ميشه.
بيايد و به خودتون لطف كنيد و طرز فكر سالمي داشته باشيد ، اگه سه سال پيش كه مسي مي برد ميگفتيد توپ طلا ارزش نداره چرا الان بهش افتخار مي كنيد ؟ اگه الان كه مسي نمي بره ميگيد ارزش نداره پس چرا ساليان قبل بهش افتخار مي كرديد ؟
اينجاست كه منطق و كف و خون قاطي ميكنه و براي خودش و ما و كره ي زمين تاسف ميخوره.
پ ن : كاش رونالدو هيچوقت نميومد لاليگا تا اين رقابت بيهوده ايجاد نشه. يه عده ي كثيري كه فوتبال رو دو قطبي ميبينن و هر چقدر براشون توضيح ميدي ،با ذكر اينكه اين همه آدم فلان و اينا ميان دهن ما رو ميبندن. بابا به پير به پيغمبر تعداد بيشتر لزوما به معناي درست بودن نيست .